(29 ) 



kortstondige zickte, de dolfijn, nauwelijks!9jaren oud.Mccr heb- 

 bende overgeheld naar de partij der Burgondiërs dan naar die der 

 Armagnacs, liep de mare dat deze laatsten hem door vergift van 

 het leven hadden beroofd. 



Dit was het ]and,welks kroon nu boven het hoofd hing van Jan 

 vanTouraine, eehtgenoot van Jacoba van Beieren. De troonhemel 

 Mas niet getooid met rood, de kleur der vreugde, noch met groen, 

 de kleur der hope ; een zwart floers hing er over, dat herinnerde 

 aan de reeds doorstane rampen en nog grootere voor de tockomst 

 voorspelde... De koning zinneloos; de koningin slcchts levende 

 voor wellust en intrigue; de beste prinsen van koninklijk bloed 

 of vermoord of gesncuvcld; een zwak , onervaren jongeling, die 

 van de kindcrjarcn af buiten 't land liad geleefd, niet op de hooglc 

 van den toestand en omringd was door verwanlen, welke meer 

 Iiunne eigene grootheid behartigden dan de welvaart des volks; 

 partijen, die geen hart hadden voor de eer en den roem des 

 vaderlands, maar voldoening zoehten in de koeling der afschuwc- 

 lijkste hartstochten, hunkerend naar huisbrake, plundering en 

 blocdvergieting — ziedaar het midden , in hetwclk Jan van 

 Touraine j)lotseling werd geroepen aïs bemiddelaar,verzoener en 

 beheerscher. 



Geroepen, inderdaad ! want ofsclioon liet hacbelijke van den 

 loestand, althans in 't eerst, niet of uitcrst moeilijk le verbeteren 

 was door de tegenwoordigheid van den nicuwen kroonprins le 

 Parijsja, dezes bclang scheen te vergen dat hij er bestzoukomen 

 toen de meeste stormen waren uitgewoed. (ocli eischlcn nu de 

 Armagnacs en de Burgondiërs dat de dolfijn in Frankrijk ver- 

 blijven en regent worden zou : iedere partij toch vleide zich met 

 liet uitzicht, dat zij hem aan haren kant zou welen te krijgen en 

 alzoo de anderc voor goed de neerlaag te geven. 



Edocli, hertog Willem van Henegouw-Holland raaddc zijncn 

 schoonzoon aan, niet naar Frankrijk te gaan; zeker, dit was zeer 

 voorziehtig, doch de ongelukkige wist niet, wat vcrschrikkelijk 

 gevolg dit voor den dolfijn en zijnc gemalin zou hebben gehad. 

 Terwijlde onderhandelingen daarover aan den gang waren, kwam 

 Sigismund, keizer van Duitschland, naar Frankrijk, ten einde, 



