( « ) 



Niet zoodra echter had de keizer dit vernomen, of hij gïng bij 

 den paus, beweerde dat het huwelijk niet alleen ergernis zou 

 geven, doordien de veroorioofden broeders- en zusterskinderen 

 waren, maar dat daardoor geheel Nederland in 't vuur zou heb- 

 ben gekomen en duizenden menschenoffers zouden gevallen zijn. 

 Martinus V, door de taal en de bedreigingen des keizers afge- 

 schrikt, trok, bij brieve van 5 Januari 1417 (o. s.) de dispensatie 

 in, voorgevende dat bij, voor het verleenen daarvan, was in 

 dwaling gebracbt geweest '. 



Had onderwijl de bertog van Brabant lont geroken? Vreesde 

 hij, op de eene of andere wijze, zijne rijke en schoone nicht te 

 zullen verliezen? Men mag dit aannemen wanneer men nagaat 

 welken spoed de Brabander thans tôt de voitrekking van zijn hu- 

 welijk aanwendt. Een brief van den keizer, gedagteekend i Maart, 

 en waarbij het huwelijk hem verboden, of, als het reeds geslo- 

 ten zou zijn, hem aangezegd werd dit voor nietig te houden 2 , 

 kon maar strekken om bem nog meer daartoe aan te^zetten. Met 

 ceuen schitterenden stoet van ridders en edelen trok hij in de 

 maand Maart naar 's-Gravenhage, waar ook ontboden waren de 

 bisschop van Teruwanen, de proost van Sint-Donaaskerk, le 

 Brugge, een rechtsgeleerde, de gezanten van hertog van Bur- 

 gondië, de raadsheeren van Jacoba,gedeputeerden van Hene- 

 gouw, Brabant, llolland en Zeeland. Hij vernam er, dat de pau- 

 selijke dispensatie was ingetrokken, maar meende daar tejichter 

 le mogen over heen stappen daar noch aan hem noch aan Jacoba 

 eenig bericht daarvan was toegekoraen : 



« Daeraf minen heere van Brabant 

 Noch mijnder vrouwen van Hollant 

 Bulle noch vidimus auctentijc 

 Getoont en was... » 3 



1 De Dtnter, 560. — Van Mieris, IV, 445. 



2 De Dynter, VI e boek, 155« hoofdstuk. — Van Mieris, IV, 466. 



3 Brabantsche Yeesten, hl. 3^0. — De Dynter zegt (bl. 357), dat door het 

 toedoen der Brabantsche afgevaardigden de brieven van herroeping ongeze- 

 geld op de pauselijke kanselarij bleven liggen. 



