(50 ) 



IV 



Jan van Beieren, overwinnaar in Holland. — Nieuwe aanmatigingen van hem. — 

 Jan van Brabant vervreemdt het erfgoed zijner vrouw. — Tweede veldtocht van 

 Jacoba teçen Jan van Beieren. 



Het was door de Voorzienigheid bepaald dat Jacoba geene rust 

 genieten, door geen geluk begunstigd zou worden. Waren de 

 plannen van Jan van Beieren bij het pauselijk hof verijdeld 

 gc worden, h ij liet éditer den moed niet zinken, ja putte in die 

 mislukking nog grootere kracht en nog vuriger drift om zijne 

 heerschzucht den vollen teugel te lalen. Hij bewerkte nu, en 

 verkreeg, alweder door de tusschenkomst des keizers, ontslaging 

 der trouwbeletselen, voortspruitende uit zijne wijding tôt sub- 

 diaken ; zag af van het Luiksche sticht en bekwam de hand van 

 's keizers nicht Elizabeth van Gorlitz, hertogin van Luxemburg 

 en wcduwe van Antoon van Brabant. Bovendien, en dit was hem 

 van 't grootste gewicht, gaf de keizer hem de beleening van 

 Jacoba's graafschappen... Machtiger dan ooit kon dus Jan van 

 Beieren tegen zijne nicht optreden. 



Dit huwelijk was een meesterstuk van geslepene staatkunde; 

 het kon, indcrdaad, aan het Brabantsche hof de grootste vrees 

 doen ontstaan voor nieuwe verwikkelingen, aangezien Elizabeth 

 van Gorlitz de stiefmoeder was van Jan van Brabant, het bezit 

 van haar weduwgoed betwist werd en zij zelve voorgaf opzichtens 

 haar huwelijksgoed benadeeligd te wezen. Beide deze geschillen 

 waren nog niet opgelost en — de keizer ondersteunde natuurlijk 

 de aanspraken zijner nicht. 



Jan van Beieren had den kamp begonnen met den gemeenten en 

 bijzonderen, rentschuldig aan het domein, te bevelen de verschul- 

 digde penningen in zijne, niet in Jacoba's handen te brengen, 



