( 55 ) 



telijk, ja met meerdere strengheid dan bevolen was, uitgevoerd. 

 Eilaas, de gravin zou er geen voordeel bij halen, maar in de 

 slachtoffers nieuwe vijanden vinden... 



De vernietiging van IJselstein geschiedde nict alleen uit louter 

 vvraakzucht van Jacoba : Utrecht zou voor dit voordeel zijn geld 

 aan de vorstin geven, zoo onontbeerlijk ter voortzetting van den 

 strijd. De nieuwe hulpmiddelen bleken echter weldra ontoerei- 

 kend te wezen. Jacoba, niet wetende wat doen, verpandde of ver- 

 kocht nu een aantal kastcelen, landerijen en inkomsten, te ver- 

 gcefs eenigen onderstand verwachtende van haren eebtgenoot. 

 Deze stond ganseh onder den invloed van den listigen en trou- 

 weloozen Willem van den Berge, zijnen scbatmeester en, gelijk 

 wij reeds weten, den Kabeljauwschen toegedaan. 



Cher dit gcdrag vertoornd, gingcn de Hockscbgezinden de eer- 

 looze handelingcn des rentmeesters te Brussel aanklagen, en ook 

 daar ontstonden nu twee pnrtijen , die zoo zcer tegen elkander 

 intrigucerden, dat de bcrtog verplicht wcrd naar Brussel terug te 

 keeren. Voor de afreis benocmde bij Jan van Viancn en Lodewijk 

 vant Montfoort tôt stadbouders van Holland , Floris van Borselen 

 tôt stadhouder van Zeelaud, met last den oorlog, in gemeen 

 overleg met Jacoba en bare moedcr, a oort te zetten. 



Doch was hieraan wel te denken? Reeds duurde het blocdver- 

 gieten ongevecr twee jarcn en er was geen einde van te voorzien. 

 Want wat vermocht Jacoba tegen de overmacbt en bet geweld des 

 vijands? Bij al bet smadelijke, dat baar door haren eebtgenoot 

 reeds was aangedaan, kwam nu nog dat deze, bij brief van 

 27Dccember 1418, bet erfrecht barer landen verzekerde aan de 

 kinderen van Jan van Bcicren, in den gevalle Jacoba zonder kin- 

 deren mocht ten grave dalen l . Ongctwijfeld zal dit lafhertig 



1 Jan, bij der gracien Godts hertoge van Lolrijck, van Brabant, enz. Doen 

 condt allen luyden, dat wij gelooft hebben ende gelooven met deesen brieve 

 onsen lieven oom, hertoge Johan van Beyeren , waert saecke dat onse lieve 

 geminde gesellinne Jacob van Beyeren, hertogïnne ende gravinne onser 

 landen voorschreven, van lyve ter doot quaeme, ende storve, ende aflivich 

 werde, sonder eenige blyvende geboorte van haer after te blijven, nae doode 

 hertoge Jans voorschreven, ende die voorschreven hertoge selfs eenige bly- 



