( GO ) 



Intussclien voelde Jan van Brabant, die zijn eigen land, zelfs 

 zijn eigen huis niet naar behoorcn te besturen wist, zieh weinig 

 genegen om in Holland en Zeeland nieuwe moeilijkheden te gaan 

 bekampen. Zijn sluwe mededingcr wist dit nlaar te wel, en zocht 

 hem nu geheel in zijn net te krijgen. Veel bezwaar zou dit niet 

 opleveren. Van de 400,000 gouden nobels, welke Jan en Jacoba 

 hem volgens het verdrag van Woudrichem betalcn moesten, 

 waren nog maar 15,600 nobels geleverd, en hij wist dat zij, voor 

 't oogenblik, de rest niet kwijten konden. Hij stelde den Braban- 

 der dan voor, de nog te betalen som van 84,400 nobels kwijt te 

 schelden en hem daarentegcn nog 90,000 gouden kronen te 

 geven in vergoediug waarvan hij Holland, Zeeland en Friesland 

 voor den duur van twaalf jaren in pand zoude houden. Gedu- 

 rende al dien tijd zou Jan van Beieren alléen het gezag aldaar 

 uitoefenen... 



De Brabander, wien niets ter harte lag dan zijn vadsig, onge- 

 bonden leven, hoorde de voorstellen van Jan van Beieren's gezan- 

 ten welgevallig aan, en verlrok met hen, als een kind dat een 

 koek is beloofd door eenen prangdief om het onderwege te kun- 

 nen uitplunderen, naar St.-Martensdijk 4 , vvaar Jan van Beieren 

 zich toen ophield. Daar kwam tussehen beiden de zoo behendig 

 opgevatte overeenkomst tôt stand, die Jacoba's erflanden geheel 

 en al in de handen haars vijands overleverde. Jan IV stond 

 bovendien het markgraafschap van Antwerpen en 't graafschap 

 Heren thaïs aan Jan van Beieren af. 



De daartoe betrekkelijke akte hield eene voorziehtige bepaling 

 in, voor 't geval dat Jacoba van Beieren, gelijk wel te voorzien 

 was, deze verpanding van haar goed, welke gelijk stond met eene 

 verkooping, weigeren moeht goed te keuren ; men leest daar 

 namelijk : « Ende wiilen en geloven wij, hertoge van Brabant 

 voirsz. dat desc tjegenwoirdige letteren in hare volcomenre 

 macht wesen sal, ende bliven, al ghevielt so, dat onser liever ende 

 seer geminder gesellinne, der hertoghinnen van Brabants seghel 

 an dezen brief niet en quame... » 



1 Vroegei' een stadje, lhans een vlek in Zeeland. 



