( 04 ) 



gen en de willekeur, welke de gemeenlen vanwege zijne gunste- 

 lingen te verduren hadden, brachten te weeg dat deze daardoor, 

 in de eerste plaats, bet voorwerp werden van eenen diepen haat 

 bij de Brusselaars en dat verscbeidene onder ben met balling- 

 schap werden gestraft l . 



Dat Jacoba bierover met haren echtgenoot in onmin kwam zal 

 te minder vreemd scbijnen, als men zicb herinnert dat verscbei- 

 dene edelen van 's bertogcn gevolg baar persoonlijk vijandig 

 vvaren en zij wel vermoedde dat bet gedrag des vorsten bet 

 gevolg was van de opstoking dcr hovelingen 2 . Zij werd dan koel, 

 achterhoudcnd en mogelijk vvelcens bitter tegen de Brabantsche 

 edcllieden, belwelk toi gevolg had dat, van zijnen kant, hertog 

 Jan bare Hollandscbe vrienden den graaf van Bergen, den graaf 

 van Nassau en den béer van Hesewijk vcrbood nog aan bet bof 

 te verscbijnen. De drie in ongunst gevallen edellieden richtten 

 zicb lot de wethouders van Brussel, die juist eenen hunner, den 

 graaf van Bergen, met eene zending in Holland hadden gelast, en 

 de schepenen, door de meerderbeid der Staten ondersteund, ver- 

 banden den rentmeester uit het land, op grond dat bij de belan- 

 gen der gemeenten en des ganseben lands verraden bad. Ver- 

 scheidene beambten, gekend als vrienden van den veroordeelde, 

 werden afgezet, en de wethouders maakten een voorgebod, loi- 

 dende dat niemand nog tôt éenige betrekking in het magistraat 

 of in éenig gilde mocht worden gekozen, dan nadat hij zes 

 maanden den dienst des graven had verlaten, gelijk ook geen 

 poorter de minste betrekking bij den vorst mocht aannemen dan 

 een jaar na zijne aftrcdingals gemeentelijk ambtenaar (20 Decem- 

 ber 4418). Gewicbtiger nog dan deze beslissingen was bet ver- 

 bond (de vernieuwing van eene vroegere dergelijke overeen- 

 komst) waarbij de sleden Brussel, Leuven en 's-Hertogenboscb 

 besloten den hertog aile bulpgeld te weigeren zoolang de booze 

 rentmeester aan bet hof zoude zijn. 



De vrede van Woudricbem was zekerlijk niet gesebikt om de 



1 Zie Hektve et Wabtebs, Histoire de Bruxelles, T, 194-196. 



2 Mosstrei.et, Chroniques, CCXXXV e hoofdsluk, bl. 505. 



