(66) 



meester, leende tôt volvoering van het hclsch ontwerp zijnc 

 eigene vrouw, Laura van Assche. Hij dreef haar in de armen van 

 den geest- en harteloozen wellusteling als het beste en spoedigst 

 werkende middel om tusschen den hertog en zijne gemalin eene 

 klove te graven, welke niet te dempen zoude zijn. Nauwelijks was 

 die eerloosbeid begonnen, of niet alleen werden de vrienden van 

 Jacoba uit hunne betrekkingen ontslagen, maar zelfs den Hol- 

 landschen jonkvrouwen, met wie de vorstin sedert hare jeugd 

 lief en leed had gedeeld, werd het hof ontzegd '. 



Dit laatste was te veel. Jacoba's geduld en lankraoedigheid 

 waren ten einde; zij zou zich, ook in 't openbaar, raoest het zijn, 

 tegen de barbaarsche handelwijze baars eervergeten gemaals ver- 

 zetten. 



Toen haar de tijdingwerd medegedeeld, bevond de hertog zich 

 met zijn gevolg te Vorst (Fores t) 2 . Jacoba deed paarden zadelen en 

 reeder heen.Bij hare aankomst zat de hertog in den raad.Zonder 

 het einde der zitting af te wachten ging de vorstin hem te midden 

 zijner hovelingen vinden en de reden vragen waarom hare vrien- 

 dinnen, achtingswaardig en van hoogedelen bloede, van haar 

 moesten gescheiden worden ? 



Het antwoord van den hertog was dat zulks geschiedde om 

 goede redenen, en overigens de Brabantsche hofjonkvrouwen even 



* « Ende men gaf int shertoghen hof 



Aile vrouwen ende juffrouwen oorlof 

 Die bi Mijnre Vrouwen min no inee 

 Waren, uutghenomen twee... » 



(Brabantsche Yeeslen, bl. 57 i.) 

 Zie ook De Dïnter, bl. 384. 



2 De hertog scheen van dan af het gezelschap zijner vrouw le vluchten. 

 Wij lezen in de Brabantsche Yeesten, bl. 371 : 



« Ende Mijn Heere tooch somtijt 

 In Sonien iaghen, dit verzenne, 

 Ende bi wilen over Senne. 

 Bi wilen soe lach hi ter Vueren 

 Dicwile te Vilvorden, hoordic rucren, 

 Ende ondertusscen lach bi na dat 

 tAntwerpen... » 



