( 09) 



vermogende en invlocdrijke ridders, als Jan van Assche, Jan van 

 Coudenberg, Everaard t'Serclaes en andere patriciërs der hoofd- 

 stad, verbonden zich den 24 Mei 1420 bij plechtigen eed en 

 bezegeld perkament, Jan IV tegen zijne vijanden te dienen en te 

 beschutten. Zeer natuurlijk, ja zelfs loffelijk ware zulk verbond 

 geweest in gewone omstandigheden, namelijk wanneer eene door 

 kwade hartstochten opgejaagde partij den muiterskreet tegen het 

 wettig gezag zou hebben aangeheven; raaar nu er quaestie was 

 eenen even onbekwamen als onwaardigen vorst op den weg des 

 verderfs tegen te houden, het algeraeene recht en volksbelang (e 

 vrijwaren, nu was zulk verbond geenszins te verschooncn, ja, aïs 

 aanleiding gevende tôt eenen zwaren burgeroorlog, misdadig in 

 den hoogsten graad. 



Welke zijde zouden nu de geraeenten kiezen ? Hiervan hing 

 voor Jan ÏV en zijnen aanhang ailes af. Bij Leuven — tegen den 

 hertog in openbaar verzet — verklaarden zich Maastricht, Nijvel. 

 Herenthals, Lier, Vilvoorde en eenige andere stcden; de hertog- 

 lijke partij, van haren kant, rekende op versterking bij Breda, 

 Bergen-op-Zoom, Aarschot, Sichem en Steenbergen. Wat Brussel, 

 Antwerpen en 's-Hertogenbosch betrof, deze hielden zich tus- 

 schen beiden '. 



De verwarring vverd algemeen in het land; men kan er over 

 oordeelen door de omstandigheid, dat er niet min dan drio 

 verschillige Staten-vergaderingen waren : eene aan het hof, de 

 tweede te Leuven, de derde voor Brussel, Antwerpen en 's-Her- 

 togenbosch. In de hoofdstad vormden zich weldra twee partijen, 

 waarvan diegene, welke tegen den hertog opstond, hem nietwei- 

 nig zijn laf en schandig gedrag jegens zijne echtgenoote verweet. 

 De tocstand, door de slechte handelingen der vorstelijke raads- 

 lieden geschapen, werd van dag tôt dag bedenkelijker. Het scheen 

 hun weldra noodig, pogingen aan te wenden ora Jacoba aan het 

 hof te doen terugkeeren. Mocht dit geschieden, dan kon men 

 niet alleen het ontevredene volk, maar ook den Staten de hoop 

 geven op eene algemeene bevrediging. Tôt bereiking van dit doel 



1 Loher, Jacoblia von Bayera und ihre Zeit. 



