(75) 



der hertoglijke gunstelingen te zijn. Den la Augustus hadden zij 

 tegen de raadslieden en voornaamste aanhangers des hertogs, ten 

 getale van elf, de straffe der ballingschap uitgesproken, op grond 

 dat Jacoba's erfgoed, zonder hare voorkennis of toestemraing, 

 was vervreemd geworden; op de verdrijving der vorstin tiit het 

 hof en het schandtooneel van den vorigen Paschen en op andere 

 onrechtvaardigheden van minder belang l . Van deze uitspraak 

 werd Jacoba onmiddellijk bericht gezonden. 



De Staten van Henegouw vernamen dit vonnis met onuitspre- 

 kelijk genoegen, en de eerstvolgende vergadering (5 September) 

 was bijzonder talrijk. Jacoba had de heeren van Steenkerke en 

 Henin, benevens den schepene Jacob Hennekar, met de ontwikke- 

 ling harer eischen gelast, en was zelve met hare moeder naar 

 Bergen gekomen, waar de zitting plaats greep. 



De Staten vonden de grieven van Jacoba gegrond en hare 

 eischen niet min dan billijk. Na haar vertrek uit Brussel had zij 

 met hare moeder de kosten harer hofhouding uit eigene midde- 

 len, of liever uit die harer moeder, bestreden ; en daar zij vruch- 

 teloos bij Jan IV op de teruggave der brieven nopens haar huwe- 

 lijksgoed en lijftocht had doen aandringen, vroeg zij nu den 

 Staten bij haren echtgenoot zooveel te bewerken, dat hij haar 

 levensonderboud verzekeren en hare huwelijksquaestie veref- 

 fenen zou. Men weet, hoe deze laatste stond. De paus had den 

 22 December 1417 dispensatie verleend, den 5 Januari daarop- 

 volgende ingetrokken, en die herroeping op 50 Maart bevestigd ; 

 wel was, na het echtverbond op 10 April 1 il 8, eene belofte van 

 den paus gekomen om de zaak opnieuw door zijne kardinalen et 

 laten onderzoeken en de bezwaren van het wettig huwelijk uit 

 den weg te ruimen, maar tôt heden was de nieuwe dispensatie 



1 De veroordeelden waren : Jan van Grimbergen, heer van Assche, Jan, zijn 

 oudste zoon, Jan Bont, Nicolaas van de Werve, Bernaard Uuten Engen, Rei- 

 nier Mours, Jan van den Huffel, Nicolaas Colensoon, Willem Bout, secretaris, 

 Nicolaas Coleuwe, zegelbewaarder, Rutger Teetfelen,bijgenaamd Boone, grif- 

 fier des leenhofs. 



De Dynter, ch. 173 en 178. — Zie ook Henné et Wauters, Histoire de 

 Bruxelles, I, 200.) 



