( 74 ) 



niet verkregen en kon Jacoba zich niet als de echtgenoote van 

 Jan IV beschouwen. 



Loher merkt te recht op, dat in eene streng geloovige eeuw, 

 waarin het kerkelijke recht als het hoogste en ontwijfelbaarste 

 ter wereld werd beschouwd, vragen en bedenkingen als deze, 

 voor ccnc jonge vorstin van ailes overwegend gewicht waren; dat 

 harer ziele zaligheid, hare eer, haar geheel lot en leven daarbij op 

 het spel stonden. 



Wanneer nu Jacoba aan de Henegouwsche Staten vroeg, dat 

 zij in deze zaak wenschte spoedig gerust gesteld te zijn, en, was 

 geene behoorlijke dispensatie voor Kerstfeest verkregen, zij zich 

 zou ontslagen rekenen van bij Jan IV terug te keeren, dan was cr 

 niemand in de vergadering, die dit verzoek en voorneraen laken 

 kon, hocwel den Staten een brief werd voorgelezen van Jan van 

 Beieren, die, van Jacobas voornemen onderricht, bij hen ten 

 sterkste aandrong ora de hertogin te verzoeken naar haren echt- 

 genoot terug te keeren. 



De bepaling van den tijd,waarop de paus zou uitspraak te doen 

 hebben, kwam den Henegouwer echter onvoegzaam voor ; men 

 oordeelde het beter, dat de hertog een gezantschap naar Rome 

 zou zenden om de moeilijkheden betreffende het huwelijk te 

 doen vereffenen. Wat de regeling aangaat van Jacoba's onder- 

 houd, de billijkheid daarvan zou den hertog onder het oog worden 

 gebracht. 



Het besluit der Staten werd denzelfden dag aan Jacoba raede- 

 gedeeld, die, na twee uren bedenkens, de leden dank zegde voor 

 hunne bemoeiingen en beloofde die besluiten te zullen eerbie- 

 digen. Daarop vertrok het gezantschap der stad Bergen en der 

 Staten naar Brussel. 



Toen den 4 Septernber 1420 de gezanten te Brussel kwamen, 

 vonden zij de hoofdstad geheel in oproer en dit naar aanleiding 

 van de benoeming eens partijgangers van Jan IV tôt amman van 

 Brussel. Deze aanstelling ging gepaard met de komst aldaar van 

 drie gezanten uit Holland, en 't volk, in tijden van gisting altijd 

 bereid om van het minste geval eene bedenkelijke zaak te maken, 

 vertelde nu dat Jan van Beieren eene aanzicnlijke wapenbende 



