81 ) 



VI 



Blik in Jacoba's Ieven. — Hare afzondering te Kanoot. — Zij vlucht naar Engel 



and. 



Onderbreken wij voor eenige oogenblikken den draad van ons 

 verhaal en volgen wij Jacoba van Beieren aan het hof en in hare 

 afzondering te Kanoot. Lit hare handelingen buiten de staat- 

 kunde en 't huiselijk leven zullen wij wel iets omtrent haar 

 karakter en gewoonten leeren kennen, dat de schuld haars 

 geraaals temcerzaldoen uitschijnen en eenigszins tôt verzachting 

 zal dienen van het oordeel, hetwelk over haar, uit hoofde van 

 groote misslagen, zal uit te spreken zijn. Reeds kennen wij de 

 vorstin; laat ons nu ook de vrouw gaan opzoeken. 



Uit vorige mededeelingen is ons gebleken, dat Jacoba niet met 

 hebzucht bedeeld was,maar daarentegen uit hare eigenegoederen 

 den lijftocht harer moeder belangrijk vermeerderde. Ook de 

 nagedachtenis haars vaders was haar dierbaar, en deze moest nu 

 levendiger bij haar opkomen, wanneer zij zich in 't gewest 

 bevond waar hij zijne laatste dagen overgebracht en zij ook de 

 eerste genuchten gesmaakt had van een gelukkig, veelbelovend 

 echtverbond, door hem en hare moeder bewerkt. Hare vroomheid 

 had getracht de rust der zielen van de geliefde dooden te verzeke- 

 ren en bij brief van 6 Fcbruari 1417 had Jacoba in de kerk van 

 Bouchain, waar haars vaders ingewand ter aarde was besteld, 

 voor zijne zielrust eene kapelnij met dagelijksche misse gesticht,' 

 daartoe eene soin bezettende van 56 pond, Doorniksche munt, 

 op hare inkomsten in Ilenegouw te heffen *. 



1 IV« Charterboek van Henegouw. — Van MiERts, IV, 459. — De vroom- 

 heid van Jacoba is ons uit verscheidene andere oorkonden gebleken. De reke- 

 ning der algemeene ontvangst van Henegouw, over 't jaar 1419-1420 vermeldt 

 eene uiigave van 61 schell. 4 den. aan Arnout de Cuvillers, deurwa'arder van 

 Tome XXXI. 6 



