( 88 ) 



genoemden over de doopvont gehouden, en 4° de eerste pause- 

 lijke dispensatie was, op 't oogenblik des echtverbonds, te niet 

 gedaan door de pauselijke herroeping 1 . 



Eene dergelijke verklaring moest, na al het gebeurde, de Sta- 

 ten van Henegouw mogelijk niet buitenmate bevreemden : de 

 hertog van Brabant toch bad, sedert het vertrek van Jacoba, nog 

 niets gedaan dat getuigen mocht van zijn rechtzinnig verlangen 

 om haar weder bij zich te hebben. De Staten deden der vorslin 

 dan ook geene tegenwerpselen en gaven den hertog, door een tal- 

 rijk gezantschap, bericht van haar besluit. Dit gezantschap, bij 

 hetwelk wij dezen keer, buiten de vertegenwoordigers van den 

 adel en de steden, vijf afgevaardigden der geestelijkheid aantref- 

 fen (waaronder twee, die wij tôt heden in deze zaak niet hebben 

 vermengd gezien : den deken van Condé en den prior van Aime- 

 ries) had tôt last « faire responsce et supplication sour lestât de 

 ce que le XIX e jour de Février en devant elle no ditte daine avoit 

 fait dire et esclarchir asdis III estas touckant le fait dou dit 

 mariage... 2 . » De gezanten verlieten Valensijn den l sten Maart, 

 daags nadien gevolgd door een ander, dat te Gent den hertog 

 van Burgondië de beslissing van Jacoba moest gaan mededeelen 

 en tevens zijne goede diensten voor haar afbiddcn 3 . 



Het onthaal der Henegouwers bij Phîlip van Burgondië was 

 bijzonder hofïelijk. Hij verklaarde den Henegouwers gansch 



1 Registredes résolutions du conseil de ville, n°l.— Staatsarchief van Bergen. 



2 Sladsrekening van Bergen. 



3 « Le dimenche second jour de march, se partirent de Mons Jaquemars 

 Bourdons, eskevin, Pierars li Herus et Willaumes Aubris dou conseil, atout 

 leur varleis à vin chevaux et del ordonnance faite par les ni estas doudit 

 pays, sen allèrent avoecq aucuns de mes signeurs les prelas, collèges et 

 nobles, comme en ambassade par-deviers monsigneur de Bourgoigue qu'il 

 trouvèrent à Ghant, pour a lui sour lettres de crédensce et chierlaines instruc- 

 tions de par lesdis ni estas faire aucunes remonstrances et supplications, tou- 

 kant li différent estant entre nos très-redoubtet signeur et dame de Braibant, 

 à cause de leur mariage. De lequel cose ledit monsigneur de Bourgoigne fist 

 moult gratieuse et courtoise responsce, disans que a chiertain jour ensuiwant 

 il seroit à Brouxelle et que la on renvoiast viers lui pour ce fait ramen- 

 tevoir... » (Sladsrekening van Bergen, 1420-1421.) 



