(91 ) 



cr was eene edelmoedige, ridderlijke ziel noodig, opgcwassen als 

 de hare legen laagheid en misdaad, onversaagd om met koelen 

 bloede, het zwaard in de hand, elken vervolger fier in 't aange- 

 zicht te zien. Zij waagde den roekeloozen stap en vluchtte naar 

 Engeland. 



Wij verontschuldigen haar niet, o neenî Plichtig was zij. Voor 

 Gods altaar, in bijzijn van prelaten en landheeren, van ridders en 

 poorters, had zij eenen man, ofschoon niet den man harer keuze, 

 op de heilige Evangeliën trouw gezworen. Jaar en dag had zij, 

 openlijk, met vrijen wil, dien band gedragen, dus dien echt aïs 

 deugdelijk erkend, en zij zelve had daarbij te Rome doen bidden, 

 dat eene nieuwe dispensatie voor het huwelijk wierde verleend. 

 Nu verbrak zij den heiligen eed, onschendbaar volgens kerkelijkc 

 en burgerlijke wet, en trapte hare bezegelde huwelijksakte met 

 de voeten, verblind en misleid door haat, vertwijfeling en wan- 

 hoop. Neen, wij verontschuldigen haar niet; maar verdiende haar 

 droevig lot geene deernis, zijn hare zwakheid en verlatenis geene 

 omstandigheden, die het oordeel over haar mogen verzachten? 



