( 93) 



zijner legerhoofden, Jan van Luxemburg, toen in Picardie, last, 

 om met krijgsvolk naar Henegouw te trekken en zich van Jacoba 

 meester te maken. Op hare beurt van dit opzet onderricht, 

 baastte zich Jacoba om 't haar dreigende gevaar te ontkomen. Zij 

 wist een voorwendsel te vinden om de stad Valensijn, waar zij 

 toen verbleef, te verlaten en naar Bouchain te trekken, vanwaar 

 zij met allen spoed en in 't geheim, vergezeld van Robersart, vier 

 kamervrouwen, eenige bedienden en een aantal boogschutters 

 over Kales naar Engeland trok { . 



Te Dover, aan den wal, werd Jacoba door Humphrey aan 

 't hoofd van eene scbitterende eerewacht begroet. De konink- 

 lijke prins geleidde haar naar 't hof te Londen, waar zij met veel 

 voorkomenheid en heusscheid ontvangen en weldra door den 

 vorst, op plechtige wijze, in zijne bescherming en voogdij geno- 

 men werd. Vôor deze gewichtige daad, waardoor Jacoba's belan- 

 gen thans die des Engelschen konings werden, had de Neder- 

 landsche vorstin eenen openen brief uitgevaardigd, waarin zij, op 

 eigen gezag, haar huwelijk met Jan IV van Brabant nietig ver- 

 klaarde... Dezen brief had zij, naar 't gebruik dier dagen, aan den 

 hoofdingang van vierkathedrale kerken, namelijk die van Utrecht, 

 Kamerijk, Luik en Keulen doen aanplakken, gelijk ook geschiedde 

 aan de hoofdkerken van Bergen, Brussel, 's-Gravenhage en eenige 

 andere Hollandsche steden. Aan de Staten van Henegouw liet zij 

 weten, dat zij, haar recht niet hebbende kunnen verkrijgen en 

 verstooten geweest zijnde van raad en bijstand, hare toevlucht 



1 « ... Auquel lieu (Valenciennes) icelle Duchesse prinl congé à sa mère 

 dessusdicte d'aller iouër en sa ville de Bouhain : mais quand elle y fut, se 

 partit le lendemain assez matin, et trouva sur les chanjps le seigneur d'Es- 

 caillon, natif de Harnaull, Anglois en cueur de toute ancienneté; avec lequel 

 avoit eu grand conseil par avant audit lieu de Vallenchiennes, et luy avoit 

 promeis d'aller avec lui à Vallenciennes en Angleterre devers le roy Henry : 

 afin que de luy elle eut ayde pour faire la départie dessusdicte, c'est à scavoir 

 de son mary et d'elle ; et pourtant après qu'elle eut trouvé ledit seigneur 

 d'Escaillon, comme dit est, qui avoit environ soixante combattans avec luy, se 

 meit en chemin, et sa compaignie pour aller droit vers Calais... » 



(Monstrelet, Chroniques, 23o c hoofdsluk, 303v.) 



