(94) 



had genomen tôt den koning van Engeland, harcn bloedverwant. 

 In dit schrijven vergat Jacoba te melden, dat, ten dage harer aan- 

 vaarding onder de hoede van Hendrik V, zij door dezen, aan het 

 hof als de verloofde van zijnen broeder Humphrey, hertog van 

 Glocester, was voorgesteld geworden, en dat zij dezen, ter vergel- 

 ding der haar toegezegde bescberming, bij gebeime akte, als erf- 

 genaam harer landen had erkend *. Hendrik V had haar reeds 

 een paleis totwoningen een maandelijksch uitzet van 100 pond, 

 voor zoolang zij in zijn rijk zou vertoeven, gegeven 2 . 



Tôt hiertoeging ailes naar wensch; edoch, reeds weinige dagen 

 na Jacoba's aankomst kwamen drie gezanten aan 't hof van Hen- 

 drik V, namelijk uit Brussel, 's-Gravenhage en Atrecht. Die uit 

 Brussel eischte den koning, namens Jan IV van Brabant, de over- 

 levering van Jacoba, dezes gemalin voor God en de wet; de gezant 

 uit 's-Gravenhage dreigde, in den naam van Jan van Beieren, 

 met groote kerkelijke strafîen voor de ergernis,welke door Jacoba 

 en Humphrey aan de christene wereld gegeven werd; eindelijk de 

 gezant van Atrecht liet namens den hertog van Burgondië aan den 

 Engelschen koning weten, dat bij vast besloten had den hem toe- 

 gebrachten smaad te zullen wreken. Overdrevcn was dit woord 

 inderdaad niet; immers weinigen tijd te voren had Humphrey 

 trouwbelofte gedaan aan de zuster van Philip van Burgondië, en 

 — de Burgondiër had zelf toch zulke heerlijke plannen met Jaco- 

 ba's erflanden voor, om ze niet gedwee in de handen van den 

 Engelschrnan te zien overgaan.. 



Hendrik V had, gelijk wij reeds weten, eenen goeden bondge- 

 noot aan Philip van Burgondië, dien hij niet tergen ofmisnoegen 

 mocht zonder in gevaar te komen onberekenbare nadeelen te 

 lijden. In Frankrijk was den 21 April 1420 tusschen de nog altijd 

 woelende partijschappen een verdrag tôt stand gckomen, waarbij 

 de krankzinnige Karel VII, of liever zijne boosaardige gemalin, 

 hunnen zoon, den dolfijn, van zijne erfrechtcn had beroofd ten 

 voordeele van hunne dochler, echtgenoate van den Engelschen 



1 Lohek, Jakobda von Bayern und ihre Zeit. 

 a Rtmer, IV, 54. — Van Mieris, IV, 589-590. 



