(93) 



koning. Tusschen de beide koningen en Philip van Burgondië 

 was daarop een verbond gesloten tegen den dolfijn, zoodat Hen- 

 drik V de medehulp des Burgondiërs niet missen kon zonder 

 gevaar van de hem toegezegde kroon van Frankrijk te zullen ver- 

 liezen. — Van zijnen kant was er voor Philip van Burgondië geen 

 hoegenaamd beletsel, dat hem weerhouden kon, en zoo mocht hij 

 vrij en vrank den Engelschrnan schrijven dat hij een huwelijk 

 tusschen Humphrey en zijne nicht Jacoba als eene beleediging 

 zou beschouwen, hem en zijn geslacht aangedaan, en die niet 

 ongestraft zou laten. 



De kroon van Frankrijk lag Hendrik V dichter aan het hart 

 dan zijne beloften aan Jacoba : deze zou nogmaals worden 

 geslachtofFerd... 



Hij antwoordde Philip van Burgondië, dat hij om Jacoba's wille 

 niet met hem in onmin wilde komen, maar het huwelijk verschui- 

 ven zou tôt na de bepaalde uitspraak des pausen. Dat dit hem 

 ernstig was, blcek weldra uit het feit, dat Humphrey, ha den 

 dood zijns broeders Clarence, in Frankrijk gesneuveld, daarheen 

 werd gezonden om diens bevelhebberschap in handen te nemen ; 

 de koning zelf volgde hem weldra derwaarts. Jacoba was toen 

 nauwelijks drie maanden in Engeland. 



Intusschen had de gemalin van Jan IV den paus brieven van 

 echtscheiding verzocht. Hare zaak werd aan 't onderzoek van 

 twee kardinalen onderworpen en de hertog van Brabant naar 

 Rome ontboden. Jan IV ging zelf niet, maar zond den bisschop 

 van Kamerijken Jan Bont. Korten tijd nadien verspreidde men in 

 Jacoba's staten pauselijke bullen, met den naam van Martinus V 

 aan 't hoofd, waarbij het huwelijk van Jan van Brabant met Jacoba 

 nietig verklaard en haar oorlof gcgeven werd om te hcrtrouwen. 

 Deze brieven waren valsch : het oppcrhoofd der Kerk verklaarde 

 later in een schrijven aan Jan IV, dat hij van zulke bullen niets 

 wist, en beval zelfs in 1425 den bisschoppen van Kamerijk, 

 Utrechten Luik dit openlijk in hunne kerken af te kondigen*. 



Is 't ook waar, dat Jacoba, ongeduldig om de wegblij vende uit- 



1 Van Mieris, IV, 755. 



