( 96) 



spraak van Rome, zich tôt eenen scheurpaus wendde om van dezen 

 de zoo vurig verlangde echtverbreking te verkrijgen? Men ver- 

 haalt namelijk, dat zij Pedro da Luna, die eenen tijd lang paus 

 was geweest onder den naara van Benedictus XIII, deed opzoeken 

 in Spanje, te Peniscola, niet verre van de Middellandsche Zee, 

 dezen met hare omstandigheden deed bekend maken en op haar 

 aandringen van hem een gunstig besluit verkreeg. — Is dit waar, 

 dan moet aile onderstelling van goede trouw bij Jacoba van kant 

 worden geschoven; maar, gelukkiglijk voor hare nagedachtenis, 

 beslaat van dit gezegde geen hoegenaamd bewijs, en men mag het, 

 onzes dunkens, beschouwen als eene dier legenden, welke door 

 de verbeelding des volks of der oude kroniekschrijvers te allen 

 tijde over beroemde of beruchte personen zijn verteld *, 



Er verliep meerdan een geheel jaar, zonder dat er in Jacoba's 

 onzekeren toestand eenige verandering kwam. Wel is waar werd 

 zij aan 't hofvanLonden bejegend met al de eer en onderschei- 

 ding, haren hoogen rang verschuldigd, maar zij was daar toch, 

 als 't ware, in eene vreemde wereld, verre van hare moeder, wie 

 het haar nu en dan wel smarten moest in 't geheim verlalen te 

 hebben; verre van hare landen, van waar zij niets dan slechte 

 tijdingen ontving. 



Jan van Beieren was er eindelijk in gelukt, dank aan zijne 

 staatkundige behendigheid en stouten ondernemingsgeest, de tôt 

 dan toe onbuigzame Friezen tôt onderwerping te brengen. Bij 

 verdrag van 1 September 1421, in den Briel bezegeld, werd hij 

 door het grootste gedeelte van de bevolking dezes gewestes als 

 heer erkend.Te gelijk verdrukte hij in Holland Jacoba's getrouwe 

 aanhangers, de Hoekschen ; Haarlem, na eene poging om de 

 Kabeljauwschen van 't gezag te berooven, werd slreng en voor- 



1 De Dynter, geheimschrijver van Jan IV, van Brabant, die zoo nauwkeurig 

 en zoo volledig de gebeurlenissen beschrijft, rept van dit verhaal geen woord. 

 Men wist er dus in Brabant niets van. Vinchant en Delfavarde, de Hene- 

 gouwsche kroniekschrijvers, deelen er insgelijks niets van mee. Daarentegen 

 nemen de schrijvers van Y Art de vérifier les dates de waarschijnelijkheid van 

 Jacoba's nieuvven misslap aan en houden ook Wagenaar (III, 455-456), en na 

 hem Bilderdijk (IV, 82), het gezegde voor waar. 



