( 97) 



beeldig gekastijd (1421); te Zierikzee werd eene dergelijke bcwe- 

 ging krachtdadig ondcrdrukt (1422). Al deze tijdingen, de eene 

 na de andere aan Jacoba te Londen overgebracht, moesten de 

 vorstin zekerlijk diep schokken en bedroeven, vooral nu zij weer 

 zoo weinig uitkomst had op eene ernstige herneming van den 

 strijd tegen baren gehaten vijand. 



Toch zou die koraen : Humphrey van Glocester was een cven 

 onverzettelijk als moedig en onverschrokken ridder, beheerscht 

 door onstuimige driften en verslingerd op de Nederlandsclie 

 prinses, maar vooral op hare rijke erflanden. Ondanks dit ailes 

 ware hij evenwel niet zoo spoedig met Jacoba in den ecbt 

 getreden, daar de koning en de staatsraad het noodig oordeelden 

 de vriendschap van Philip van Burgondië niet op het spel te 

 zetten. Maar — te goeder ure voor zijne plannen — Hendrik V 

 ovcrleed in Frankrijk den oi Augustus 4422, en toen de eerste 

 rouwmaanden waren verstreken, plicht en gcweten doende 

 zwijgen en de aanbevelingen zijns broeders, op zijn doodsbed 

 gedaan, vergetende, voerde hij zijne verloofde met koninklijke 

 pracht naar het altaar *. 



Een tweede, zware misstap, een ergcrlijk vergrijp tegen de 

 kerkelijke wet en de burgerlijke maatschappij. Hierdoor moest 

 Jacoba, tôt hiertoe omringd van aller licfde en medelijden voor 

 hare onverdiende rampcn, in vcleroogen geschandvlekt zijn 2 ,en 

 eenen nieuwen vloek zich op het hoofd laden. 



1 Voor het sluiten van dit huwelijk had Humphrey eenige Engelsche rechts- 

 geleerden gepolst over de quaeslie, of de echt van Jan van Brabanten Jacoba 

 weltig was geweest. 't Antwoord was Humphrey gunstig, maar geschiedde 

 dit belangloos? In dergelijke zaken was de uitspraak van Rome alléen geldig. 



2 Zoo verstonden 't ook de onde schrijvers. In de Brabanlsche Yeesten 

 (bl.516)leestmen: 



*< ... Si verbeidt, wats ghesciet, 

 tVonnesse der Heileger Kerken niet ; 

 Maer verselt haer haestelike, 

 In seine van rechien huwelike, 

 Als ofl si engheenen man 

 Levende en hadde... 

 Metten hoogh gheborenen 

 Humfride... » 



Tome XXXI. 7 



