( 105 ) 



Jacoba te vernemen, en die aldaar van 't leven werd beroofd ; dat 

 zij voorschreef zijne nagelatene betrekkingen voldoening te geven 

 — is voor ons nog geen bewijs dat zij ook aan dien moord eenige 

 schuld zou hebben gehad. Wij weten toch met hoeveel harts- 

 tochtelijkheid voor en tegen Jacoba's belangen gekampt werd; 

 zou de dienaar van Jan van Beieren in Engeland niet kunnen 

 gestraft geweest zijn door eenen van Jacoba's vrienden of die- 

 naren toen hij op heeter daad van bespieding werd betrapt? Van 

 den anderen kant kennen wij liet goedig , mcdelijdend liart der 

 vorstin : ware 't wonder geweest en strijdig met haar karakter, 

 indien zij de familie van den om barentwille verslagen man door 

 eeue stoffelijke vergoeding, en den vermoorde zelf door eene 

 offerande van gebeden gctracht had met baar te verzoenen? 



Wat er van zij, Jan van Beieren werd weinig betreurd. « Men 

 heeft, zegt Marchal, in de aanteekeningen op de De Barante(//js£. 

 des Ducs de Bourgogne, H, 217), men heeft met recht zijne 

 wreedheid, gierigheid, heerschzucht en trouweloosheid gelaakt;» 

 — Arend (Algemeene geschiedenis des Vaderlands), strijkt over 

 Jan van Beieren het volgende oordeel, dat men streng, doch niet 

 overdreven kan vinden : « Hij was noch geestelijke, noch veld- 

 heer, noch staatsman, en bezatgeene hoedanigheden , welke hem 

 bij de Hollanders begeerlijk konden maken. » — Hossart, in zijne 

 Histoire ecclésiastique et profane du Hainaut, laakt te recht « la 

 barbarie et l'humeur sanguinaire de cet implacable prélat. » 



De dood van hertog Jan van Beieren, op 't oogenblik van GIo- 

 cester's komst, viel den Brabanlschen vorst niet weinig tegen. 

 Wilde hij Holland en Zeeland niet verliezen, dan moest hij onmid- 

 dellijk daarheen en er zijn gezag gaan bevestigen : Glocester kon 

 hem anders voor zijn en den loef afsteken. Jan IV trok dan naar 

 Holland den \8 Januari 1424 (o. s.), bckrachtigde al de rechten 

 en privilèges, door de vorige graven van Holland verleend, ver- 

 bond zich tôt betaling der nagelatene schulden van Jan van Beie- 

 ren en verwierf zich de genegenheid der Kabeljauwsche partij 

 door hare aanleidcrs met gunsten te overladen. Dit ailes geschiedde 

 op aanraden van hertog Philip van Burgondië, wiens gezanten, 

 met de afgevaardigden der Vlaamsche steden , naar den Haag 



