(107) 



door Jan van Beieren aangesteld, Willem van de Coulster als 

 bevelhebber, en de schout van Gouda, Albrecht Beilinc, als onder- 

 bevelhebberof vrijvvilliger.Nedcrland kentdeheldhaftigedaad van 

 laatstgenoemde na de overgave des kasteels, en door tvvee groote 

 dichters meesterlijk bezongen. Beilinc, alléen veroordeeld, en dan 

 nog om levend begraven te worden *, verkreeg op zijn eerewoord 

 cène maand uitstel tôt regeling zijner zaken. Heilig was bem zijn 

 woord! Gelijk weleer Regulus, en in eene volgende eeuw, een 

 andcre Nederlander, Hambroeck, keerde de scbout van Gouda ten 

 bepaalden dage naar zijne vijanden terug,en vverd gedurende den 

 nacht op een molenwerf buiten Schoonhoven levend in de aarde 

 gedolven. Roerend bezingt Helmers zijn afschcid van echtgenoote 

 en kind; Tollens eindigt terecht zijn lofdicht op den man van eer 

 met de woorden : 



Hij stort, en op zijn grafgesteent 

 (Zoo ver het weerzijds heugt) 

 Is de eerste Hoeksche traan geweend 

 Om Kabeljauwsche deugd -. 



Onderwijl de hertogen Jan en Humphrey in Holland hunnc 

 wcderzijdsche belangen verzekerden, bleven de benden van den 

 eerstgenoemde niet stil: een talrijk korps Brabanders, te Halle 

 gelegerd, en een tweede, te Nijvel in bezetting, deden stroop- 

 en vernielingstochten in Hencgouw en sloegen weldra het beleg 

 vôor VGravenbrakel, destijds zeer sterk en vol Engelschen. De 

 macht van Humphrey en Jacoba kwara te Soignies , op een uur 

 afstands van Brakel, doch dorst het zoo sterke léger van Braban- 

 ders niet aantasten. De beschieting van de stad en het kasteel was 

 zoo geweldig, dat beiden den 11 Maart den vijand overgegeven 

 werden, op voorwaarde dat de bezetting ongehinderd mocht 

 aftrekken. Slechter liep het af met de ingezetenen : na geheel de 

 stad te hebben uitgcplunderd, stak de overwinnaar haar in brand 

 als straffe voor hare wederspannigheid 3 . 



1 De kroniek meldt niet, welke bijzondere giùef tegen hem was ingeroe- 

 pen. Ook weet men niet bepaald, in welke hoedanigheid hij op 't kasteel was. 



2 Zoo vertelt de kroniek. Anderen beweren , dat Beilinc nog vêle maanden 

 later in leven zou geweest zijn, bezig met het bijeenbrengen van een losgeld. 



3 De Dynter geeft het omstandig verhaal des belegs, bl. 446-448. 



