( 124 ) 



kringen, evenals de volksstanden, hadden daaromtrent maar éen 

 gedacht. Het Parlement had 80,000 gouden schellingen en 

 20,000 ruiters en boogschutters ter beschikking van den hertog 

 van Glocester gesteld, terwijl de koning van Schotland, met Hum- 

 phrey's nicht verloofd, zich mede gereed maakte om met 8,000 

 man over zee te steken, uit Ierland eene gelijke hulpbende was 

 beloofd en al het Engelsche krijgsvolk in Normandie zo-u opbreken 

 om naar Nederland te trekken. 



Deze tijdingen kwamen met bliksemsnelheid van Henegouw 

 naar Brabant, en niet alleen het volk, maar ook Jan IV werd 

 bevreesd dat hij in zijne eigene stalen zou aangerand worden. 

 Niet wetende hoe al die gewesten tegen den Engelschman te ver- 

 dedigen, en onbewust of Humphrey den kamp in 't noorden of 

 in hetzuiden voeren zou,oordeelde de Brabander het geraadzaam 

 om Holland,Zeeland en Friesland aan zijnen neef, den hertog van 

 Burgondië, op te dragen.Dit opzet vond evcnwel veel tegenstand. 

 De Brabantsche steden, edelen en geestelijkheid raadden een uil- 

 stel aan, doch Jan IV hield vol. Er waren verscheidene landdagen 

 noodig te Brussel, Mechelen, Brugge, Gent en Dendermonde, waar 

 de afgevaardigden dier verschillige landen beschreven waren en 

 de bezwaren tegen het vooruitgezette ontwerp toch niet uit den 

 weg konden geruimd worden. Daarop verschenen de Burgon- 

 dische en Brabantsche raadsleden te Dendermonde met een ander 

 plan : Jan IV zou den Burgondiër, als naaste erfgenaam van 

 Jacoba, het ruwaardschap of regentschap over de drie noordelijke 

 landen, voor den tijd van twaalf jaren, afstaan, en de brief daartoe 

 werd den 19 Juli 1425 bezegeld. Den 25 derzelfde maand — 

 Jacoba's verjaarfeest — zond de hertog van Brabant opene 

 brieven aan die van Holland, Zeeland en Friesland, waarbij hij 

 hun beval aan Philip van Burgondië onderdanig te zijn. 



Terwijl dit ailes plaats had, zat Jacoba van Beieren wezenlijk 

 gevangen in 't oud Posternehof te Gent l , een sterk, somber 



1 Despars beweert, dat zij in 7 hof te Walle, 't nieuw paleis der graven van 

 Vlaanderen, gevangen zat; andere schrijvers, daarentegen, spreken van 

 'l oud grafelijk Steen, of Gravenkasteel. 



