( U8 ) 



Burgondiër op t laatst ongeduldig, en hij ging met een machtig 

 léger, in de maand December I42(ï, de stad en vesting belegeren. 

 Beide waren echter zoo sterk en wel voorzien, dat hij er den 

 geheelen winler vruehteloos zijne pijlen op verspilde. Geene guns- 

 tigeuitkomsthopende,sloeg Philip den belegerde eenevriendelijke 

 schikking voor. Hij vroeg Gerrit van Strijen niet om binnen de 

 stad en 't kasteel te komen — daartoe had zijne mislukte poging 

 hem ook geen recht gegeven — maar wel zijne onzijdigheid en 

 de staking van den vrijbuitersoorlog. De heer van Zevenbergen 

 weigerde, fier dat hij een zoo machtig vorst, aïs de groote hertog, 

 het hoofd kon bieden; en toen deze zijne onzijdigheid trachtte af 

 te koopen, zelfs maar voor den tijd, dat tusschen Philip en Jacoba 

 geen openlijke krijg gevoerd werd, met aanbieding van aanzien- 

 lijke geldsommen, dan nog gaf de Zevenbergenaar een kort maar 

 kloek « neen ! » ten antwoorde. 



Deze dubbele weigering wekte Philip's toorn nog heviger op, en 

 nu besloot hij ailes te beproeven om Zevenbergen le doen vallen. 

 In waarheid, zijne eer vorderde dit : kon de machtige vorst, die 

 zijnen standaard geplant had in drie hem vijandige gewesten, die 

 sterkbemuurde steden doen bukken en groote overvvinningen te 

 water en te lande behaald had, thans aftrekken met de schande, 

 dat een Brabantsch onderdaan, een Gerrit van Strijen, zijne vlag 

 boven de zijne had geheschen? De stad werd nu nauwer en 

 nauwer ingesloten, bolwerk en vesting nog heftiger besprongen 

 en met het grofste geschut gebeukt. In 't einde begon de honger 

 de ingezetenen te kwellen, en, hoezeer tegen den dank van 

 hunnen heer, gaven zij den H April 1426 (o. s.) de stad aan 

 Philip over, waardoor Gerrit ook gedwongen was het hoofd in 

 den sehoot te leggen. 



Men begrijpt dat hertog Philip nu met geheel andere voor- 

 waarden voor den dag kwam... Gerrit van Strijen zou, in de 

 eerste plaats, voor zijne halstarrigheid boeten : zijne heerlijkheid, 

 kasteel en stad kwamen in 't bezit des hertogs; hij zelf, met de 

 edelen, die bij hem waren, moesten als gijzelaars naar Hijsel 

 trekken; allen moesten de in hun bezit zijnde wapenen, schepen 

 en ander oorlogstuig overleveren aan den Burgondiër, en hem, 



