• (151 ) 



Wanr het redit ontbreekt, vindt de listige staatkunde altijd 

 drogredens om zich eenen schijn van recht te geven. Had de Bur- 

 gondiër ooil met billijkheid jegens Jacoba gehandeld? Wat gaf liij 

 om haar recht, alszijne hebzucht maar kon verzadigd worden,a!s 

 hij zijnen droom : « geheel Nederland mijn, » maar tôt wezen- 

 lijkheid kon brengen? 



Jacoba, zoo verklaarde hij nu , was eene vrouw, eene weduwe, 

 en hocfde te rneer eenen voogd,daar de paus haar bepaald onder 

 voogdij had gesteld. Die taak kwam niemand anders toe dan hem, 

 den naaslen bloedverwant en erfgenaam van Jacoba. Bovendien 

 had de paus nog geene eindbeslissing genomen omtrent hare ver- 

 bintenis met Humphrey, en was de tijd nog niet verstreken, voor 

 welken Jan IV zijnen oom van Burgondië de regeering van Hol- 

 land had opgedragen. 



Hierop voortgaande, liet Philip zich andermaal aïs landheer 

 huldigen in de drie noordelijke gewesten en ook in Henegouw, 

 bclovende die te scheiden noch te vervreemden. 



Voor Henegouw had er ten minste eene beraadslaging plaats 

 onder de edellieden en de bisschoppen van Doornik, Kamerijk en 

 Atrecht, en eenige andere prelaten, te Valensijn vergaderd. Men 

 kwam daar tôt het besluit, het graafschap aan Jacoba's naasten 

 erfgenaam, Philip van Burgondië, toe te vertrouwen, met het recht 

 zich door eenen stadhouder te doen vervangen (22 Juni 1427) *. 



Ontslagen van den knellenden band, die haar door 't huwelijk 

 met Jan IV had gedrukt, vond Jacoba thans in hare vrijheid 

 nieuwe hoop en bemoediging. Zij zond tvvee harer bekwaamste 

 vrienden naar Londen met eenen brief tôt de lords van den 

 geheimen raad, waarin zij, « arme, ongetrooste vrouw, » hun ver- 



1 Vinchant, 115. — Delewarde, 449. — Monstrelet, XLII e hoofdstuk. — 

 Deslad Bergen, den eed getrouw, aan Jacoba vreeger gezworen, deed op de 

 vergadering zeggen , dat men eerst Jacoba over de zaak wenschte te raad- 

 plegen. Deze gelaslte met de bevordering harer belangen hare moeder, die de 

 Staten van Henegouw te Aalh bijeenriep. Edocb , al haar streven tegen den 

 even listigen als machtigen Burgondiër hielp lot niets. 



