( 156 ) 



steden bepaald voor haar verworven hebben, ware hertog Philip 

 nu niet spoedig naar Holland overgekomen. De Burgondiër begon 

 met betoogingen van zijne macht en gezag : hij kastijdde de afge- 

 vallenen, bracht de wankelenden tôt de getrouwheid aan zijne zaak 

 weer, en ging Amersfoort belegeren, die na Utrecht de belang- 

 rijkste stad was van 't bisdom : 



« Als rechter hand van 't sticht, in zegen nooit verkort. » 



Deze onderneming viel hem éditer niet mee; wel waren, ja, 

 zijne benden bewonderenswaardig van moed en dapperheid, maar 

 op 'toogenbiik dat zij bijna den zege hadden verworven, kwamen 

 de burgervrouwen van Amersfoort met ketels, eemers en potten 

 vol heet water op de vestingen en goten het den bestormers ovet 

 het lijf. Tegen zulk wapen konden zelfs de onversehrokkensten 

 van Philip's léger niet op : de hertog moest met groot verlies af- 

 trekken. 



Meer roem behaalden zijne wapenen op de Zuiderzee, waar Wil- 

 lem van Brederode tôt last gekregen had van Jacoba, de water- 

 steden van West-Friesland tôt hare belangen over te halen om 

 alzoo weer voet in Holland te krijgen. Reeds was Brederode 

 meester van 't eiland Texel en trachtte hij in 't midden van Sep- 

 tember 't eiland Wieringen te bemachligen, toen eene vijande- 

 lijke vloot hem den weg kwam afsnijden. De slag ving onmiddel- 

 lijk aan. Hadden al Brederode's schepen er deel aan genomen, de 

 zege was voor de Hoekschen geweest,doch er heerschte verdeeld- 

 heid, naar 't schijnt, opzichtens het bcleid, en verscheidene 

 bodems bleven op den strijd rustig toezien. De slachting was ver- 

 schrikkelijk, en de Burgondische macht hield de overhand. Vier 

 en tachtig Hoekschen, waarschijnlijk de aanzienlijksten onder 

 hen, werden te Enkhuizen door beulshanden omgebracht, maar 

 de oude Brederode, afstammende van de graven van Holland, 

 werdgevankelijk naar Leiden gevoerd. 



Intusschen was weer de winter daar en Philip moest den strijd 

 staken. Hij bepaalde zich tôt het sluiten van den mond der Eem, 

 door middel van eene drijvende monstervesting, zoodat de Hoek- 



