( 157 ) 



schen geenen loegang tôt de Zuiderzee meer konden hcbbcn ; 

 vervolgens verdeelde hij zijne legermacbt in de versehillige 

 steden en vestingen des lands en trok den 10 Februari 1427(o. s.) 

 naar Vlaanderen, om zich tegen de lente voor eenen nieuwen 

 veldtocht uit te rusten. 



Voor zijne terugkomst behaalden de Hoekschen echter nog ver- 

 scheidene aanmerkelijke voordeelen. De Utrecbtscben wisten, 

 trots de drijvende sterkte aan de Eem, de vrije vaart op de Zui- 

 derzee te herwinnen en eenen aanval der Kabeljauwschen op 

 Utrecht zelf af te slaan. Maar aleer de kamp opnieuw zou bcginnen 

 kwam weer iets geheel onvoorziens den stand der zaken vcran- 

 dercn. Den 9 Januari 1428 (o. s.) was te Rome door twee kar- 

 dinalen het eindelijk vonnis in 't reehtsgeding over Jacoba's 

 huweJijk uitgcsproken. De rechters, den Heiligen Naam aanroe- 

 pende en alléen God voor oogcn hebbcnde, verklaarden den 

 echt van Jan IV en Jacoba van Beieren, met voldoende pauselijk 

 verlof gesloten, wettig en kanoniek te zijn geweest. Jacoba was 

 dcrhalve tôt Jan's afsterven zijne wettige gemalin gebleven en 

 hare tweede verbintcnis ongeoorloofd, onwettig en nielig '. 



1 « ...Christi nomine invocalo, pro tribunali sedenles, et solum Deum pre 

 oculis habentes, de jurisperitorum consilio, per hanc noslram diffinilivam sen~ 

 tenciam, quam eciam ex officio ferimus in hiis scriptis, pronunciamus, decer- 

 nimusetdeclaramus matrimonium inter prefatos illustres principes, dominum 

 quondam Johannem, ducem Brabancie, et dominam Jacobam, in Ba varia ducis- 

 sam, medianie sufficienti et solida dispensacione apostolica in actis cause 

 hujusmodi producia, et in vim hujusmodi dispensacionis conlractum, fuisse 

 legitimum el canonicum ac légitime contractum et solempnizatum, non obstan- 

 tibus pretensis impedimentis antedictis, ipsamque dominam Jacobam fuisse 

 prefali quondam domini Johannis ducis, dum viverel, usque ad ejus obitum 

 légitimant conjugem et uxorem, ac inler eosdem usque ad obilum prediclum 

 verum et legitimum matrimonium fuisse et durasse, dicteque ducisse Jacobe 

 ab eotlem domino Johanne, marito suo legitimo, dum viverâ, ejusque con- 

 sorcio et cohabitacione recedere, sibique post dictum matrimonium cum 

 eodem domino Johanne duce, ut preferlur, conlractum, ipso domino Johanne 

 vivente, cumquocumque alio aliud matrimonium Gontrahere minime licuisse, 

 neque licitum fuisse, recessumque ejusdem domine Jacobe a prefato do- 

 mino Johanne duce ejusque consorcio et cohabitacione predictis fuisse illici- 

 tum et injustum, ac de facto presumplum, necnon prelensum matrimonium 



