( 1S8 ) 



t Wa dus uitgcmaaki door bel hoogste gezag van dien tijd : 

 Jacoba was enkel de bijzit gewecst van den Engelscbman... Welk 

 een slag deze uitspraak voor haar moet geweest zijn, laat zicb 

 gemakkelijk raden : slond de vorstin nog recht en onbedwon- 

 gen tcgenover den machtigsten gebieder van Nederland — de 

 vrouw was vernederd, geschandvlekt, onteerd... Jacoba ging 

 tegen de uitspraak in beroep — hoofdzakelijk uit hoofde harer 

 staatkundigc belangen, ofschoon, ailes goed ingezien, hct vonnis, 

 onder 't opziclit van recht, mogclijk eenige bedenking kon doen 

 ontstaan I, Wat Humpbrcy van Glocester betreft, deze — hij bad 

 er zijne redenen voor — onderwierp zich. 



De vreeselijkc burgerkrijg van Hoekschen en Kabeljauwschen 

 woedde onderwijl in Hollànd voorl, en Philip van Burgondië zich 

 door de uitspraak van Rome sterker dan ooit gevoelende, riep 

 voor de zesde inaal de weerbare mannen zijner slaten op : nu 

 zou hij Jacoba in 't haar dicrbare, getrouwe Gouda, harcn zetel en 

 haar hechtste en beste steunpunt, aantasten, len einde haar tôt 

 volkomene onderwerping le dwingen. Er kwamcn nu cchter 

 twee tijdingen, welke de herneming der vijandelijkhedcn op- 

 schorsten : uit Londcn v.erd bcricht, dat de hcrtog van Glocester 



si quod ipsa domina Jacoba, dicto domino Johanne duce, marilo suo, vivante, 

 cum quovis alio contraxerit, fuisse et esse nullum et invalidum, nulliusque 

 roboris vel momenli ; opposicionesque, molestaciones, vexaciones, perlurba- 

 ciones et impedimenta eidem quondam domino Johanni duci per dietam domi- 

 nam Jacobam ducissam super prelensa nullitale et divorcio prcdiclis eorum 

 occasione prestita fuisse, et esse illicila et injusta ac de faclo presumpta et 

 super illis ac nullilate et divorcio predictis eidem domine Jacobe perpetuum 

 silencium imponendum fore et imponimus. 



» Promulgala die veneris IX Januarii anno MCCCC XXVIIT. » 



(De Dynter, Chron. Brab.,Vl e boek, 231 hoofdst. 

 [Uitgave van De Ram]. — Van Mieris, IV, 910). 



4 Men zal net zich herinneren : de dispensatie voor bel eerste huwelijk 

 was, ja, gegeven, maar toch ingetrokken op 't oogenblik dat de ecbt werd 

 ingezegend : dus beslond er eigenlijk geene dispensatie. Van den anderen 

 kant is 't ook waar,~dat de inlrekking des verlofs gedaan was op valsche be- 

 richten en bedreigingen van Jan van Beieren, en bijgevolg de goede trouw 

 des pausen was verschalkt geworden. 



