( 166 ) 



hunne dagcn overgebracht hadden, mocht het huis tôt wijkplaats 

 verstrekken aan cen wezen, dat dezclfde hartstochten had gekend, 

 maar thans voor gansch andere aandoeningen zou vatbaar zijn. 

 Kon Jacoba hier minder pronk en praal ten toon spreiden als te 

 Bergen of te 's-Gravenhage; waren de luidruchtige jachtvermaken, 

 het opwekkende klaroengeschal en vvapengerammel der ridder- 

 lijke tournooien van gindsehe streken hier vervangen door een- 

 voudige landelijke feesten : schietingen met den boog, spele- 

 vaarten op den stroom of de breede kreken, en dergelijke, toch 

 schepte de vorstin daarin een wezenlijk genoegen en schaamde 

 zich niet bijwijlen aan de uitspanning der Goesehe schutters- 

 gilden op haar eigen hof deel te nemen. De kroniek van Zeeland 

 verhaalt, dat zij op eene der schietingen met den voetboog, in 

 tegenwoordigheid van vêle heeren uit den omtrek den papegaai 

 hebbende geveld, naar 't gebruik der schuttersvereenigingen tôt 

 gildekoningin werd uitgeroepcn en door de vrouwen van Goes 

 met allerlei geschcnken begiftigd. Was het daarop feest onder het 

 landvolk, dat met dankbarc oogen de geliefde vorstin naar hem 

 toe zag komen, niet met den trots der gebiedster, maar met den 

 welwillenden, liefelijken glimlach van eene zuster — men kan 

 wel denken dat gedurende die dagen het kasteel van Oostende 

 als 't ware een open hof was voor de edelen en ambtenaren, die 

 de bevallige Jacoba hunne hulde kwamen brengen. 



Onder al degenen, die te Goes met onderscheiding bejegend 

 werden, was er geen van zoo hooge en beroemde afkomst als de 

 heer van Borselcn, wiens familiegeschiedenis tôt zulke verre oud- 

 heid opklom, dat hare geboekte of bij traditie levende wapenfeiten 

 waren voorgegaan door eene reeks legenden, die, wel is waar, 

 vooral getuigden van den rijken vindingsgeest des eenen of ande- 

 ren menestreels, op het slotgastvrij onlhaald, maar die toch eeni- 

 gerwijze de oudheid en grootheid des geslachts vermochten te 

 staven. Zoo wist men te verhalen, dat de van Borselens afkomstig 

 waren uit Zwaben en daar kroon en schepter hadden gedragen, 

 tôt den dag, waarop de machtige keizer, tegen hen in oorlog, 

 besloten had geheel den stam te verdelgen. Een Frank van Bor- 

 selen was de eenige telg des geslachts, aan de vervolging des 



