(167) 



keizers ontsnapt, en die, naar Hongarië gelrokkcn, daar de doch- 

 ter van koning Maroth ten huwelijk had gekregen; zijn klein- 

 zoon, Luitpold, was in 858 met het léger van keizer Lodewijk den 

 Vrome naar Nederland gekomen om de Denen te bevechten, had 

 die woeste krijgshorden uit Zeeland verdreven en was, ter beloo- 

 ning zijner heldendaden, benoerad tôt « capiteyn generael om 

 tland van Zeeland t te bewaren voor die vianden. » Om daartoe 

 te beter in staat te wezen,*werd hij « seer hoogelikcn begaeft 

 met goet, lant en erve, bisonder bi Zuyt-Bevelant *. » Volgens de 

 overlevering zou hij ook de kasteelen Troye en Oostende hebben 

 opgericht. 



Allé légende daargelaten. het is zeker dat het geslacht van Bor- 

 selen reeds in de XI e eeuw in Zeeland bloeide; dat een Wolfaart 

 van Borselen ter eersle kruisvaart toog en een der slichters was 

 van de Tempclorde; dat in de XIII e eeuw een andere Wolfaart 

 zich door 't indijken van schorren ten zuidwesten van Noord- 

 Beveland verdienstelijk maakte en daar van graaf Floris V eene 

 heerlijkheid verkreeg; voorts dat ook andere leden des geslachts 

 met eer en glans in de geschiedenis der middeleeuwen worden 

 genoemd. 



De van Borselen warcn in den vorigen oorlog geheel en al ver- 

 kleefd geweest aan de belangen van Jan van Beieren, nadien aan 

 die van Philip van Burgondië. Frank, die eene belangrijke roi in 

 Jacoba's laatste levensjaren vervulde, had Jan van Beieren als 

 rechtzinnig Kabeljauwsch gediend, en was nadien door Philip van 

 Burgondië, te Brouwershaven, tôt ridder geslagen, tôt lid van 

 zijnen raad benoemd en, na het sluiten des verdrags van Delft, 

 aangesteld tôt opperbevelhebber van Zeeland. Edoch, al deze 

 omstandigheden, welke hem bij Jacoba hadden moeten verdacht 

 maken, belctten geenszins dat de vorstin hem als dapper, recht- 

 zinnig en waarlijk edel ridder in hare omgeving duldde, ja hem 

 eene plaats in haren raad vergunde. 



Ailes, wat Jacoba hier genoot, diende evenwel slechts tôt 

 verzachting, niet tôt genezing van hare diepe hartewonden , en 



1 Zeeuwsche Volksalmanak, 1838. 



