( 169 ) 



den brenger dier geschenken te beloonen. In hare verlegenheid 

 wcndde zij zich tôt verscheidene edellieden, met verzoek haar uit 

 den nood te helpen, maar hunne edelmoedigheid reikte zoo ver 

 niet om eene gevallene grootheid meer dan met woorden ten 

 dienste te staan. Dan toonde Frank van Borselen, haar vroegere 

 tegenstrever, meer hart dan menige Hoeksche aanleider; en zon- 

 der uitzicht op ecnig hoegenaamd voordeel, voorzag hij de gravin 

 van tijd tôt tijd van de haar ontbrekende penningcn. 



Is dit verhaal echt, of enkel de vrucht der inbeelding van onze 

 oude kroniekschrijvers ? Werd Jacoba inderdaad teenemaal door 

 hare Hoeksche vrienden verlaten, of waren deze door de aanwe- 

 zigheid van Kabeljauwsche raadsheeren en beambten te Goes van 

 Jacoba natuurlijkerwijze verwijderd ? 



De geschiedschrijvers, raedegesleept door de vêle ongelukken 

 enhet romantische van Jacoba's leven, hechten geloof aan het ver- 

 telscl en verklaren alzoo de innige betrekking, tusschen haar en 

 Frank van Borselen tôt stand gekomen. Onwaarschijnlijk toch is 

 het niet, en als er iets noodig was om de gravendochter van Hol- 

 land geboorte en rang te doen vergeten en hare liefde te schen- 

 ken aan eenen landedelman, hoc beroemd ook als ridder en 

 geacht als staatsman, dan kan het bezwaarlijk iets anders geweest 

 zijn dan rechtzinnige deelneming in 't lot der gevallene vorstin, 

 bij hem , en een warm gevoel van dankbaarheid bij haar. Beide 

 beminden dan elkander met hartstocht en zij waren ook geschikt 

 om elkander gocd te begrijpen. Was Jacoba als eene bloeiende 

 roze, levenslustig ondanks al hare tegenspoeden, bedeeld met 

 schitterende geestesgaven en een groot hart — Frank van Borselen 

 wordt ons voorgesleld als een schoon, krachtig, welgcvormd man, 

 opgeruimd van gecst, heusch van manieren en vatbaar voor de 

 bestc gevoelens. 



Ongetwijfeld zal de vorstin, in het eerste bewustzijn van den 

 nieuwen hartstocht, die haar beheerschte, wel eenigszins hebben 

 geschrikt over den afstand, die den ZeeuWschen ridder van haar 

 scheidde; maar na rijpe overweging zal haar dit verschil van rang 

 dan niet meer zoo groot hebben geschenen. Het is waar, Jacoba 

 had eene onafzienbare reeks van gekroonde vorsten, keizers, 



