DE SCELETO PISCIUM. 51 



Organon auditus piscium, sine cujus cognitione 

 ossium eorumque foraminum structura vix potest 

 intelligi, a me breviter alio loco descriptum est (^). 

 Quod nunc propterea animadverto, ut hac occasio- 

 ne vitia possem corrigere, quae ibi irrepsere. In 

 illa enim disputatione , cum mihi praecipue agendum 

 esset de aure audituque hominis , brevi et gene- 

 rali expositione eorum, quae eo usque de anima- 

 lium aure nota erant, defunctus sum. Liceat igi- 

 tur concise hoc loco auditus officinam in piscibus 

 persequi, simul ad ossa ipsa habita ratione; in 

 qua descriptione ea praesertim afFeram, quae in ci- 

 tata disputatione praetermissa aut minus recte dicta 

 suht. Hac in re utemur disquisitionibus Ernesti 

 Henrici Weberi, qui quod scio recentissimus 

 de aure piscium auctor, singulari omnia diligcntia 

 persecutus est, et praeclara exposuit perspicuitate. 



Inter pisces, quo ad organon auditus mira reg- 

 nat diversitas, quam tamen triplici classe complexus 

 estW e b e r u s , ad quarum primam unum tantum gc- 

 nus Petromyzofjtis pertinet , et ex analogia arbitror his- 

 ce forsan etiam Am?nococtes et Myxinc , reliqua cy- 

 clostomarum genera , esse adnumeranda. In his adest 

 tantummodo vestibulum membranaceum , a cartila- 

 gineo, eandem formam habente, inclusum, quod a 

 cranii cavitate sejunctum est. Haec capsula cartila- 

 ginea elliptica cranio in utroque latcre postcriori 

 adjuncta est, et parietes habet exiguae scd aequalis 

 crassitiei, „ In facie vestibuli cartilaginei cavitati 



„ cra- 



C f ) In Disputatione anatomico- physiologica de organo 

 auditus in komine. Traj, ad Rh. 8vo. 1822./». 8— ii,- 



G 2 



