Chlamydopliorus truncatus. 9 



iiti in mediis, imbricatim sibimet iufumbimt, ea ratione, ut quaevis zona pvaecedens , margine 

 suo postico, sequentis marginem anteriorem imbricatim tegat, et tali paeto obsequiosa quaedani 

 earum mobilitas resultet. quae thecae dorsalis modo abbreviationem , modo elongationem 

 admittit. 



Tlieea dorsalis mobilis viginti quatuor seriebus vel zonis transversalibus componitur. Prima 

 et secunda series eatenus irregulärem praesentant dispositionem , quatenus singulae earmn 

 tabulae, modo majores, modo minores, non symmetrieo consortio juxtaponmitnr . sed utraque 

 series fortuita tabularum syntaxi quasi oonnivet, et noduli minoi'es, inter tabulas majores inter- 

 serti, liinc illinc deprehendantur. Scutula zonae primae dorsalis, numero Septem, a reliquis 

 vel ideo differunt, quod tuberculorum irregularium formam mentiantur, et a zonae frontalis 

 posticae tuberculis sulco profundiori separentur. Tertia, quarta. et quinta zona dorsalis sedecim 

 sfutis quadratis minoribus, juxtapositis consistunt. In sequentibus zonis, inorescente earum 

 extensione transversali , scutorum numerus ad viginti quatuor augetur; — in tribus ultimis ad 

 duodeviginti decresoit. Zonae tres ultimae nulla fere mobilitate gaudent. Scuta earum crassitie, 

 superticie gibbera, et sulcorum dirimentium profundiorum interpolatione , a reliquis differunt. 

 Exuvias siccatas alterius individui, quas ad manus habeo, examinans, numerum zonarum dor- 

 saliuni quidem eundem deprehendi, numerum vero scutorum unius zonae, eorumque formam 

 et magnitudinem, variare, compertum habui. Etenim in zonis dorsalibus mediis scuta viginti sex 

 numerare licuit, et in quinque anticis, numero supra commemorato tria quatuorve scutula acce- 

 dere observavi. Quod discrimen, minoris sane dignitatis, ab aetate juveni animalis pendere 

 videtur, cujus scutula minora, labentibus annis, et obsolescentibus interstitiis, in majora con- 

 fluere, certum esse duco. Praeterea tarnen non eommemorare non possum, in siccato specimine 

 testae dorsalis zonam quartam dextrorsum, sextam sinistrorsum bifurcatam fuisse, quam rem, 

 mere curiosam , ad naturae hisus nullius momenti relegare, minime haesito. 



UOXENDR'IS CHLAMYS SEORSLM CÜNSIDEKATA. 



Tab. II. Fig. 3 et 4. 



Postrema chlamydis pars, quae ad perpendiculum super coxendicem descendit, zonis sex 

 semicircularibus concentricis eonstat, quae in marginis inferioris incisura supra allata, punctum 

 suum centrale habent. Tota haec tegminis pars, osseae duritiei est, neque tantillum flecti, neque 

 extendi, neque ullo modo situ moveri potest, ideoque imbricata zonarum (^oaptatio in simplicem 

 juxtapositiouem fatiscit. 



Extima, id est suprema et maxima inter zonas concentricas , viginti scutis, — infima, quae 

 incisuram semilunarem marginis inferioris immediate ambit, sex scutis c<unponitur. Interstitia 

 scutorum multo minus, quam in testa dorsali, expressa, in zonis inferioribus in simplicem con- 

 tactum scutulorum linearem abeunt. — Peculiarem inter coxendicis chlamydem et ossa ischii 

 relationem intercedere , paullo supra monuimus. Cujus indolis haec esset, modo curatius inda- 

 gj^ndum erit. Audiamus primo Yarrellii verba: 



■ ,,The hinder portion of the body still remained to be separated from the skin , and this 

 was found to be a matter of some difficulty. The posterior et inferior portion of the sacrum on 

 each side were firmely united by distinct attachments, differing in foi-in , to certain scales of 



•> 



( iiMikschrilton der matheiii.-natnrw. Cl. IX. Hd. 



