BRANCHIIS APERTIS. 3 



tur, qvippe Ppirandi faeultatem amittunt; nec aliatn ob caufam fluitantes eernuntur 

 fkyfe/oes, S,- ereclo capite dormiunt, qvam ob fpiratiohis commoditatem ; confer. 



AldroM. tte fifc. Lii. 1. e. t. Dominus du Verney Mcm. ie C atai. ijor. f. iif. 



fecj. Scverin. Antifcr. Jf.. Jlf. Sachjiut Gammarol. f. ■jg. Alijf. 11. ubi de 



l.ipide Manati & Hburonis ,■ MijJ. 111. uLi de branchiis fajfim. Amphibiorum pofll- 

 bilis fubfillentia voluntaria fub aqvis ad fummum ita fe habet fpatio 14 horarum , uti 

 fe habet 4 ad jj, inqvir laudatus Saihfus, Meexperto, & Vhoca & Cajfcr , diu irt 

 ficco dttenti, nunqvam fundum in aqvis repeterc pofTunt , claufotum, ut opinatus 

 fum, foramine ovali, ad tafin cordis exfculpto; conf. Ronitl. L. 1, caf. 10. de nifci- 

 bus , qvi cxtra aqvas vivunt. 



d) Qyi nimirum branchias abfcondunt, occultant, ab ci-m>Kpu'ir]ci) t abfondo, occulto. 



c) Qvi evidentes & manifeflas habent branrhias; a OfjAcfit), manifeflo; hhr,f\oc evidens. 

 Octultat branchias fchematibus illullravimus mMijfulIl; Exemplum branchiarum. 

 qvae nnbis afert* audiunt , videre licet in liiello memor. Dn. Petit Mem. ie l' Acai, 

 nii- 7* 1 '. IV. f. i, a Cyprino nobili, i' une Carfe, defumptum, fine defcriftienef 

 qvam videfis in libello memor. cit. Dn. iu Verney — y. jfc Sckeuchi.. Phyf. (acrit 

 f. 6p$. innuit, Carfionis branchias conflare officulis 4386, ramulis arteriofiS4j 2 0, to- 

 tidemqve nervis arqve venis; aui & Lucii branchias explicatas cum corde & arteria 

 magnatradit iiid. Tai. D XVI II. fig. VI; de Lucii branchiis vid, qvoqve Alirevani. 

 in Paralifom. f. 8j. ($ S8> figura a Jo, Ant. Godio mutuata. 



§• n. 



Jam vero do&ifllmus Artedus Ichtbyol. P. II. p.j^. faterur, rem altio- 

 ris cffe indaginis, pifcium fpinoforum a) invenire characleres genericos 

 veros; qvod qvidem diffiteri non pofiumus, cum ob multitudinem ac fa- 

 ciem externam , inter diverlbs pifces fatis fimilem , ab incautis non facile 

 ab invicem dignofcuntur , unde etiam eft, qvod autor cit. I. judicet , pri- 

 mum ac praecipuum charadterem generum ab aliis, quam ab externis p,ar- 

 tibus defumendum effe. Verum enim vero , aliam rem ex alia cogiran- 

 tes co adduci non potuimus, ut generum criteria aliunde derivanda fufti- 

 neremus, quam vel zfacie externa , ubifola fufficit (Arted. jj. tf 6z.) 

 vel, ubi fola facies non fufficit, in fublidium vocatis partibus externis eo- 

 rumqve numero , figura & fuu ; qvi chara&eres (eod. aut. ibid.J omnibus 

 reliquis antecellunt ob evidentiam, & qvod fiatim in oculos hominum ca- 

 dunt. Ubi vero charadteres generici a partibus internis, v. gr. a dentibus 

 b), vifceribus, vel etiam a fpina ejusqve numero articulorum (Art. p. (fi.J 

 ne dicam de loco c) moribus aut natura pifcium diverforum, defumen- 

 di , pifcesqve ante dijfecandi, vel loca aut mores eorum prius invefliganda, 

 quam , cujus gcneris iinr, cognitum haberemus, verendum eft, ne delu- 

 fam, inverfo ordine naturz , operam praeftaremus. 



a 1 



a) Qyi 



