# ^^ IOI 



Urget clarifTimus autor, cornua non fuiffe torofa fed lavia; hoc 

 quidem varietates involvit ; unde eft, quod modo in difpofitionem noftram 

 intrarint NARWHALES Uvibus dentibus. Legi merentur verba non fatis 

 laudandi Dn. Anderfonii quondam Prae-Conf Hamburg. cit. 1. p. 206 feqv. 

 ubi fimul ad objecftionem refpondet, acii Hamburgum translata Narwhalis 

 Uvia cornua csfarii fuerint fcetus, quod fcilicet nunquam audierit animal 

 quoddam cum cornubus in lucem editum eite. De XIPHIA aliter res fefe 

 habet, utpote cujus mandibula iuperior roitro notabilis ex ovo adeft, conftan- 

 ter longior inferiore, ni piicem ex ovo perdideris ; ex adverib Acus Oppiani, 

 qui jSfAo^ Salviani, ex ovo inferior notabiliter longior mandibula fuperiore. 



Non vapulabo (ut ineptus viderer) ii dixerim : Antiquos valde cre- 

 dulos fuiffe, nec rite quidem obfervaife & trutinaife quam plurimas relatio- 

 nes longe petitas & incompletas ; iic fingula eorundcm afferta & obfervata 

 non appellaverim experimenta ratione iuffulta & probata. Ecquis e. gr. fibi 

 prohibere poteft , ne pro fabulis habeat hift oriolas , quae uberrime de Del- 

 phino nobis propinantur ; Sileo fexcenta alia. A&um effet de veritate, fi 

 omnes veterum relationes coeca admiratione guftare velimus. Interim ta- 

 men magnifacio antiquos, quod vel ex fabulis eorum docftior evado pra: 

 vaframentis aliquando recentiorum. 



Quicquid autem iit , perfuafum me fentio , quod veteres Narw- 

 halem & Xiphiam (k) promilcueGladiosvocitaverint, cum res fit comperta, 

 ante feculum XVII. obnubilas habuiffe notiones de Lmicornu marino, quod 

 NARWHAL hodie audit ; non enim funt rati, dari piicem cornu fiirile fe- 

 rentcm, quod per fecula celebri Unicornu terrettri privative competere 

 crediderunt, quodque nonnulli recentiorum pro ara & foco extulerunt. 



(k) Quod q($>cc\ mucrcnatum roftrum fignificat ; unde & Galeus Plinio & Gateota & cani 

 Str.iboni j Germtinis: $a\) , $ai)Ctl communiter. De his dici non poteft , quod Vc' 

 cornu vel Serram. veJ gla&ium pro rofiris habeant, licet veruni fit, quod ex nonnullo- 

 rum canum corio S.igrinum fiat ; itaque tituli non quadrant ad Ipolium alterum a Do- 

 ctiflimo Dn. Baecltio aliunde notati : (vjtt £eM l?cm $ifcf) $a\) , bcffcit :fjailt ttV Cha- 



grin, vel : Q?in runbcr fpifcifler (Scfctiaoel uonbcnigifchjpai;, bcffeii.$autberChagrin. 



Et quid dicendum de Strabonis Galcota ? vix ac ne vix quidem in 

 Xiphiam vertendus, ne Xiphias pifcis edentulus confundatur cum canibus 

 marinis, prout titulus Pefce fpada confundi folet cum Xiphia aroftri, & 

 cum Vulpecula ex galeorum genere, a caudxforma (1); unde eft, quod de 

 Gladio ;w/?n?nonintelligenda, quaelegimus: „Xiphiam in Oceano indico 

 „in tantam augeri magnitudinem, ut validiffimis roffris Lufitanorum navium 

 „Iatera ad fefquipalmum aliquando perforarint; „ vel apud Piinium Frebio 

 nigro referente: „A cujus mucrone naves perfoffas mergi in Oceano;,, 

 vel ex Miano: „Maxima etiam Cete propellit & ulcifcitur; „ cum potius 

 Xiphias, fecundum Aldrovandum p. 333. fummopere exborrefcat jugiatque 



bal<c- 



