THE TRUE STATE OF ICELAND ad. 



1592- 

 milem : quae unde veniat, nesciri : idque cum quodam 

 quasi tonitru contingere. 



6 De venatoribus Noruegiae, qui lignum domare (sic 

 enim loquitur, quantumvis improprie : cum ligno ut 

 non vita, ita nee domitura competat) adeo docti sint, ut 

 asseres 8. ulnas longi, plantis pedum eorundem alligati, 

 tanta eos celeritate, vel in excelsis montibus, promoveant, 

 ut non modo canum venaticorum, aut caprearum cursu, 

 sed etiam avium volatu superari nequeant : atque unico 

 cursu, unico etiam hastae ictu, novem vel plures capreas 

 feriant. Haec & similia, de Hybernia, Noruegia, Islandia, 

 Gronlandia, de aquae & aeris etiam miraculis, centonum Gronlandla. 

 ille magister, in suum speculum collegit : Quibus, licet 

 suis admirationem, vulgo stuporem, nobis tamen risum 

 concitavit. 



Sed Frisium audiamus. Flamma, inquit, Montis Heclas 

 nee stuppam, lucernarum luminibus aptissimam, adurit, 

 nee aqua extinguitur. Atqui, inquam, ex Schola vestra 

 Philosophica petitis rationibus hoc Paradoxon confirmari 

 poterit. Docent enim Physici, commune esse validioribus 

 flammis omnibus ut siccis extinguantur, alantur vero 

 humidis : Unde etiam fabri, aqua inspersa, ignem ex- 

 citare solent. Cum enim, aiunt, ardentior fuerit ignis, 

 a frigido incitatur, & ab humido alitur, quorum utrum- 

 que aquae inest. Item : Aqua solet vehementes accen- 

 dere ignes : Quoniam humidum ipsum quod exhalat, 

 pinguius redditur, nee a circumfuso fumo absumitur, sed 

 totum ignis ipse depascitur, quo purior inde factus, ac 

 simul collectus, a frigido alacrior inde redditur. Unde 

 etiam ignes artificiosi aqua minime extinguibiles. Item : 

 Sunt sulphure & bitumine loca abundantia, quae sponte 

 ardent, quorum flamma aqua minime extinguitur. Pro- . 

 didit etiam Philosophus, Aqua ali ignem. Arist. 3. de 

 anim. Et Plin. lib. 2. Nat. Histor. cap. no. Et 

 Strabo lib. 7. In Nymphaeo exite Petra flamma, que 

 aqua accenditur. Idem, Viret aeternum contexens fon- 

 tem igneum fraxinus. Quin & repentinos ignes in aquis chronica 

 existere, ut Thrasumenum lacum in agro Perusino arsisse Llandia. 



21 



