A.D. THE ENGLISH VOYAGES 



1592. 



totum, idem autor est. Et anno 1226, & 1236. non 

 procul a promontorio Islandiae Reykianes, flamma ex 

 ipso mari erupit. Etiam in corporibus humanis repenti- 

 nos ignes emicuisse, ut Servio Tullio dormienti, e capite 

 flammam exsiliisse : Et L. Martium in Hispania, inter- 

 fectis Scipionibus, concionem seu orationem ad milites 

 habentem, atque ad ultionem exhortantem, conflagrasse, 

 Valerius Antias narrat. Meminit etiam Plinius flammae 

 montanae, quae ut aqua accendatur, ita terra aut foeno 

 extinguatur. Item, Alterius campestris, quae frondem 

 densi supra se nemoris non adurat. Quae cum ita sint, 

 mirum, homines id in sola Hecla mirari (ponam enim 

 jam ita esse, cum non sit tamen, quod a quoquam scire 

 potuerim) quod multis aliarum terrarum partibus seu 

 locis, tam montanis, quam campestribus, cum ea com- 

 mune esset. 



Frisius. Eo impetu quo apud nos globi. Sic enim Munsterus. 



Mons ipse cum furit, inquit, horribilia tonitrua insonat, 

 projicit ingentia Saxa, sulphur evomit, cineribus egestis, 



[I. 524.] tam longe terram circumcirca operit, ut ad vicesimum 

 lapidem coli non possit, &c. Casterum oportuit potius 

 cum ^tna, aut aliis montibus flammivomis, quos mox 

 recitabo, comparasse, cum non deesset, non modo simile, 

 sed prope idem : Nisi forte quod incendia rarius ex 

 Hecla erumpant, quam aliis id genus montibus. Nam 

 proximis 34. annis prorsus quievit, facta videlicet ultima 

 eruptione, An. 1558 ut superius annotavimus. Et nihil 

 tam magnifice dici potest de nostra Hecla, quin idem, 

 vel majus caeteris montibus flammivomis competat, ut 

 mox apparebit. Quod vero sulphur ejaculetur, mani- 

 festum est commentum, nullo experimento apud nos- 

 trates cognitum. 



Is locus est career sordidarum animarum. Hie pras- 

 fandum esse mihi video, atque veniam a Lectore 

 petendam, quod, cum initio proposuerim, de terra & 

 incolis divisim agere, in hac prima parte tamen, quae 

 sunt merito secundae partis, miscere cogar. Evenit hoc 

 scriptorum culpa, qui Insulas situi ac miraculis, religionis 



22 



