THE TRUE STATE OF ICELAND ad. 



1592. 

 in toto vocabulo turpiter, quod baud tamen mirum, 

 erres. Levis quidem ilia in linguam nostram injuria, in 

 unica tantum voce : quoniam plures, baud dubie, non 

 noras. 



Idem aliis etiam usu venit : Non enim probandum est, 

 quod quidam, dum Islandiae descriptionem, ab Islandis 

 acceptam, ederet, maluerit omnia, aut certe plurima pro- 

 montoriorum, sinuum, montium, fontium, fluminum, 

 tesquorum, vallium, collium, pagorum nomina depravare 

 (quod nostras linguae ignarus, non sciret a nostratibus 

 accepta satis exacte legere) atque corrumpere, quam prius 

 ab ipsis Islandis, qui tum temporis, id est. Anno 1585. in 1585. 

 Academia Haffniensi vixerunt, quomodo singula legi ac 

 scribi deberent, ediscere. Ipsum certe hac nativorum 

 nominum & appellationum voluntaria depravatione, (qua 

 factum est, ut ipsi ea legentes, paucissima nostra agnosca- 

 mus) in linguam nostram, alioqui puram & avitam pene 

 elegantiam retinentem, non leviter peccasse reputamus. 



Caeterum jam plurima Islandiae miracula, quae quidem 

 scriptores nostri attigerunt, sic utcunque examinavimus. 

 Sed tamen priusquam alio divertamur, in hac parte attin- 

 gendum videtur, quod idem ille in mappa Islandiae, quam [I. 532.] 

 sub suo nomine, praedicto anno edi fecerat, de duobus, 

 praeter supra dictos, fontibus Islandiae prodidit : quorum 

 alter lanas albas colore nigro, alter nigras albo, inficiat. 

 Quod quidem ubi acceperit, aut unde habeat, scire equidem 

 non possumus : Nee enim apud nostrates, nee apud ex- 

 traneos scriptores, reperire licuit. Sed undecunque est, 

 fabula est, nee veritatis micam habet. Quamvis autem sit 

 incredibile, Lanas nigras albo infici colore, cum traditum 

 sit a Plinio, Lanarum nigras nullum imbibere colorem : 

 Tamen simile quiddam narratur a Theophrasto : Flumen 

 esse in Macedonia, quod oves nigras, albas reddat. Et 

 ilia, cujus etiam superius memini, rapsodia Noruagica, 

 speculum scilicet illud Regale, hos ipsos fontes Irlandiae, 

 quae hodie Hybernia, non Islandiae esse affirmat. Quod 

 forsan Lectori imposuit, in lingua peregrina, pro R, S, 

 legenti. 



43 



