^'^- THE ENGLISH VOYAGES 



1592. 



Non majorem fidem meretur, quod Historicus quidam 

 habet : Esse in Islandia saxum, quod montium praerupta 

 non extrinseca agitatione, sed propria nativaque motione 

 pervolitet : Id qui credere volet, quid incredibile ducet ? 

 Est enim commentum tarn inauditum, ut nullum ejus 

 simile, fabulatos fuisse Epicur^os (qui tamen multa in- 

 credibilia excogitasse Luciano visi sunt) constet : Nisi 

 forte hominem, qui Islandis proprio nomine Stein dicitur, 

 sentit Historicus rupes quasdam circuisse, vel circumrep- 

 tasse. Quod, etsi ridiculum est in Historiam miraculosam 

 referre, hominem scilicet moveri vel ambulare, tamen ad 

 salvandam Historici fidem, simulandum : ne figmentum 

 illud, per se satis absurdum, nee dignum quod legatur, 

 durius perstringamus. 



Eodem crimine tenentur, quicunque Islandiae, corvos 

 albos, picas, lepores, & vultures adscripserunt : Perraro 

 enim vultures, cum glacie marina, sicut etiam ursos (sed 

 hos saepius quam vultures) & cornicum quodam genus, 

 Islandis Isakrakur, advenire observatum est. Picas 

 vero & lepores, ut & corvos albos, nunquam Islandia 

 habuit. 



Atque haec fere sunt, quae de prima commentarii nostri 

 parte per quotidianas occupationes, in prassentia, afferre 

 licuit. Quae in hunc finem a me scripta sunt, (quod 

 ctiam prius testatus sum,) ut scriptorum de terra ignota 

 errores, & quorundam etiam affectata vanitas, patefierent : 

 Neque enim eorum famae quicquam detractum cupio : 

 Sed quod veritati & patriae, operam meam consecraram, 

 ilia, quae hactenus dicta sunt a multis, de Insula, fidem 

 valde exiguam mereri, necesse habui ostendere : ac ita 

 mihi viam ad sequentia de Incolis sternere. 



Commentarii primae partis Finis. 



44 



