THE TRUE STATE OF ICELAND ad. 



1592. 

 amorem & stadium debitum erga patriam declararem, 

 turn ut reliquos sympatriotas meos, in bonarum literarum 

 scientia foelicius versatos, atque in rerum plurimarum 

 cognitione ulterius progresses, ad hoc gentis nostras 

 patrocinium invitarem : Tantum abest, ut iis qui idem 

 conabuntur, obstaculo esse voluerim. 



Caeterum ut ad rem redeamus, quoniam illi quicunque 

 sunt nostrae gentis obtrectatores, testimonio scripto se uti 

 ac niti jactitant : videndum omnino est, quidnam de 

 Islandia, & quam vera scriptores prodiderint, ut si forte 

 isti, aliis in nos dicendi aliquam occasionem dederint, 

 patefactis ipsorum erroribus (nolo enim quid durius 

 dicere) quam merito nos calumnientur, reliquis planum 

 fiat. Porro, quamvis vetustiorum quorundam scripta de 

 hac Insula, ad veritatis & experientiae normam exigere 

 non verear : Tamen nobis eorundem alioqui sacra est 

 memoria, reverenda dignitas, suspicienda eruditio, lau- 

 danda voluntas & in Rempub. literariam studium : 

 Novitii vero, si qui sunt id genus scriptores, aut verius 

 pasquilli, cum iis longe veriora quam scripserant, audire & 

 nosse de Islandia licuerit, sua levitate & ingenio male 

 candido, nihil nisi invidias & calumniae maculam lucrati 

 esse videbuntur. 



Atque ut Commentarius hie noster aliquid ordinis Commentarii 

 habeat, duo erunt propositi orationis capita, unum de ^^i'^ partes. 

 Insula, de incolis alterum : quantum quidem de his 

 duobus capitibus Scriptores qui in nostris manibus 

 versantur, annotatum reliquerunt : Quoniam ultra has 

 metas vagari, vel plura quam hasc ipsa, & quas hue [I. 519.] 

 pertinere videbuntur attingere nolo. Non enim ex 

 professo Historicum vel Geographum sed disputatorem 

 tantum agimus. Itaque omissa longiore pr^fatione Prm^e parti. 

 partem primam, quae est de situ, nomine, miraculis, & 

 aliis quibusdam adjunctis Insulae, aggrediamur. 



[Sectio 



