THE ENGLISH VOYAGES 

 1593- 



patris legates, uldonem, ad Regem profecti sunt, fie ut 

 legatoriim necem in se, non in patria ulcisceretur, erectis 

 & constantibus animis sese obtulerunt. 



Quae vero res, Sereniss. Princeps, illos ac alios com- 

 plures mo^'i^, u: patria? flagrantes amore, nullum pro ea 

 |>ericuluin, nuUas molestias, imo ne mortem ipsam recusa- 

 rint, ea profecto me quoque impulit, non quidem, ut 

 quemadmodum illi, mortem sponte oppeterem, aut me 

 mactandum ultro ofFerrem, sed tamen, ut id quod solum 

 possem, in gratiam patriae tentarem : Hoc est, ut scrip- 

 torum de ea errores colligerem 6c rumusculos vanos 

 refellerem : Ac ita rem protecto periculosam, 6c multorum 

 forsan sinistro obnoxiam judicio, aggrederer. 



In eo proposito me etiam Cn. Pompeii exemplum 

 confirma\^t : Quem rei frumentariae apud Romanos pro- 

 curatorem, cum in summa Urbis annonae charitate, in 

 Si cilia, Sardinia &: Africa frumentum coUegisset, majorem 

 patriae, quam sui, tradunt rationem habuisse. Cum enim 

 Romam versus properaret, & ingenti ac periculosa oborta 

 tempestate, Naucleros trepidare, nee se ventorum aut 

 maris sae\4tiae committere veUe animadverteret, ipse 

 navim primus ingressus, anchoras tolli jussit, in haec 

 verba exclamans : Ut navigemus urget necessitas : ut 

 vivamus, non urget. Quibus vir prudentissimus innuisse 

 videtur, patriae periclitantis majorem habendam rationem, 

 quam privatae incolumitads. 

 Hunc ego sic imitor, 

 [I. 5 1 6.] (Si parva licet componere magnis, & muscam Elephanto 

 conferre) ut coUectis ac comportatis iis, quibus ad succur- 

 rendum gentis nostrae nomini ac famae, apud extraneos, 

 ex malevolorum quorundam invidia jam diu laboranti 

 uterer ; paucula haec in lucem emittere, meque pelago 

 huic quantum\'is turbulento committere, lintea ventis 

 tradere, cumque illo exclamare non dubitem : Ut scriba- 

 mus, urget necessitas : Ut verb scriptum nostrum, 

 cujusvis, delicato palato, ubique satisfaciat, aut omnem 

 \Iomi proterviam effugiat, non urget. Institutum meum 

 complures probaturos spero : successum forsan non itidem 



