THE TRUE STATE OF ICELAND ad. 



1592. 

 Hebr. 8.) traditum per Prophetas & Apostolos (Ephes. 

 2. 20.) singular! & immensa Dei bonitate in hunc usque 

 diem semper in Ecclesia conservatum & conservandum 

 in posterum. (Matth. 28. ult. Psalm. 71. 18. i. Cor. 

 II. 26.) 



Deo igitur optimo maximo gratias ex animo & toto 

 pectore agimus, quod etiam ad nos, vastissimo intervallo 

 a reliquo Ecclesias corpore divulsos & ultimas mundi 

 partes habitantes, lumen hoc suum, concessum ad revela- 

 tionem gentium, & paratum ante faciem omnium popu- 

 lorum, olim pio Simeoni benigne ostensum (Nam in 

 Christo omnes thesauri sapienti^ reconditi) quod nunc 

 totam nostram gentem radiis suis saluificis illuminat ac 

 fovet, pertingere voluerit. Haec ita breviter, ipsam 

 summam perstringendo, fides nostra est, & nostra religio, 

 quam monstrante spiritu Sancto, & ipsius in vinea Christi 

 ministris, hausimus : idque ex fontibus Israelis. 



Anno Domini 1070. vidit ad Christum conversos [I. 535-] 



Islandos. 



DUbium nobis est, utrum his verbis dicere voluerit Krantzius. 

 Krantzius, Islandos primum Anno Domini 1070. 

 ad Christum esse conversos : an vero, prius quidem esse 

 conversos non neget, sed eo primum znno id Adalberto 

 innotuisse dicat. Utrumvis autem affirmet, tamen fidem 

 ipsius hoc loco suspectam reddunt annales & Chronologiae Chronologic 

 nostrae gentis antiquissimas, quae contrarium testantur : i^'-^^f^^^^ _ 

 quibus utrum malis, de rebus nostris propriis & domesticis ^^.^i^^ijj^^ 

 & intra nostrae insulae limites gestis credere, an vero 

 Krantzio, aut cuivis alteri in nostratium rerum historia 

 peregrino, sit penes tuum, candide Lector, arbitrium. 

 Ego profecto multis adducor ut nostris potius assentiar. 

 Nostrates enim nota tantum & fere domestica asserunt ; 

 ille peregrina & ignota. Hi suas Chronologias sine 

 aliarum omnium nationum labe, macula & sugillatione 

 contexuerunt tantummodo, ut rebus gestis suum verum 

 temp^ seu asram assignarent ; ille quaedam cum re & 

 veritate pugnantia in contumeliam gentis nostra igno- 



51 



