AD. THE ENGLISH VOYAGES 



1592. 



sues & oves, vivere, partim falsum, partim minime 

 mirandum est. De ovibus quidem, ut jam dictum est, 

 & prascipue suibus (cum ilia provincia sues non habeat) 

 falsum : De canibus haud mirum, cum illis nee regum 

 aulae carverint nee hodie careant, ut nimis omnibus est 

 notum. Sed de canibus paulo post. Sect. 7. hujus. 



Victu. An jumentorum pabula possint commode victus 

 appellatione contineri, merito dubitaverim : Cum Doletus, 

 Ciceronis interpretem agens, dicat : Victum, inquit, cum 

 jureconsultis, ita exponemus, ut victus verbo contineantur, 

 quae esui, potui, cultuique corporis, quaeque ad vivendum 

 homini sunt necessaria. Et Ulpianus, de verborum 

 significat. lisdem verbis victum definit. Hoc loco vero 

 Authores illi, etiam jumentorum pabula, victum appellant. 



Caeterum videamus quomodo hie eluceat veritatis & 

 candoris praestantia. Jumenta non habemus praeterquam 

 equos & boves : His gramina & foenum (nisi ubi foeni 

 inopia obrepit) pabulum, aqua potum pr^bet. At hi ipsi 

 scriptores fatentur, Islandos piscibus, butyro, carnibus, 

 tum bubulis, tum ovillis, etiam frumento, licet pauco & 

 adventitio, vivere. Non igitur cibum habent cum brutis 

 communem, quod tamen iidem his verbis asserunt : 

 Communi victu gaudent cum jumentis : Quod quid sit 

 Munstero, ipse paulo superius haud obscure docuit. 

 Islandia, inquit, populos multos continet, solo pecorum 

 pastu, & nunc captura piscium victitantes. Quid autem 

 est pecorum pastus, aliud, quam pecorum cibus ? ait 

 Doletus : nisi Munsterus forte pecorum pastum, ipsa 

 pecora ad pastum hominum mactata appellet : cui, ut 

 existimo, usus Romanorum refragatur, qui, ut homines 

 vesci, ita pecora pasci docuit : hominumque victum, 

 pecorum autem, pastum & pabulum vocari jussit. An 

 vero existimem tam dementes fuisse Munsterum & 

 Krantzium, ut senserint Islandos graminibus & foeno 

 vivere ? Quo miseriae Nabuchodonozor, divinas ultionis 

 jugum subiens, redactus est, Dani. 4. 30. Facile dabimus 

 multa, quibus homines, non mod6 nostrates, sed vestrates 

 quoque vescuntur, jumenta & pecora forte non rejicere, 



64 



