THE TRUE STATE OF ICELAND ad. 



1592. 

 dorum, aves aut pIsces demulcentium, laudem accipere. 

 Statuimus enim animi esse generosi ac veracis, ut crimina 

 falsa refellere, ita laudem immeritam sibi haud vendicare, 

 nee, etsi quis tribuat, agnoscere. 



SECTIO UNDECIMA. 



SEd cum scriptoribus jam dictis, viris alioqui spectatse 

 eruditlonis & preclari nominis, qui tamen haec ita 

 inconsiderate scriptis suis interserverunt, actionis finis 

 esto. 



Etiam magna mei pars est exhausta laboris : 



Sed restat tamen foetus ille vipereus Germanicus, quern 

 idcirc6 anonymum secundo partu mater edi voluit, ut 

 venenatis aculeis nomen Islandorum tanto liberius 

 pungeret. 



Porro licet adversus hanc bestiam in arenam descendere 

 non dubitem, omnibus tamen constare volo, quonam hoc 

 animo faciam, videlicet, non ut cum illius pestifera viru- 

 lentia, conviciis aut maledicentia certem (Nam ut est in 

 triviali paroemia, 



Hoc scio pro certo, quod si cum stercore certo, 

 Vinco, seu vincor, semper ego maculor :) 



Sed ut bonis & cordatis omnibus, etiam extraneis, 

 satisfaciam, qui maledicentiam istam Germanicam lecturi 

 vel audituri sunt, aut olim audierint, ne & hi nos merito 

 calumniam tantam sustinere credant : Tum etiam ut 

 alios qui istis virulentis rhythmis Germanicis, in gentis 

 nostras opprobrium utuntur, & inde dicteria & contume- 

 liosas subsannationes ad despiciendos Islandos petunt, 

 ab ilia mordendi licentia in posterum, si fieri possit, 

 abducamus. 



Ergo, ne longis ambagibus Lectori fastidium oratio 

 nostra pariat, ad ea narranda accedam, quae maledicus 

 ille Germanus in suum pasquillum congessit : Quem 

 etiam sua de Islandis carmina Encomiastica recitantem 

 in his pagellis introducerem, nisi praeviderem foetum ilium 

 probrosum, tot & tam variis maledictis turgidum, 



77 



