THE TRUE STATE OF ICELAND ad. 



1592. 



Deinde etiam tempora distinguemus, ut nihil mirum 

 sit, grassante annonas saevitia, multa a multis ad explen- 

 dam famem adhiberi aut adhibita fuisse, quae alias vix 

 canes pascant. Ut nuperrime de Parisiensibus accepi- 

 mus, Anno 1590. arctissima Henrici 4. Navarraei 

 obsidione pressis, & famem Saguntinam, ut P. Linde- 

 bergius loquitur, perpessis ; eos non modo equinam, 

 sed morticinam quoque carnem ex mortuorum ossibus 

 in mortario contusis farinae pugillo uno aut altero misto, 

 confectam, in suas dapes convertisse : & de aliis quoque 

 populis notum est, qui simili urgente inopia, etiam 

 murium, felium & canum esu victitarint. Sic etiam 

 Islandis aliquando usu venit (quanquam a canina, 

 murium & felium, ut & humana carne hactenus, nobis [I. 548.] 

 quantum constat, abstinuerint) licet non ab hoste obses- 

 sis : Nam cum ad victum necessaria ex terra marique 

 petant, & ab extraneis nihil commeatus, aut parum 

 admodum advehatur, quoties terrae marisque munera 

 DEUS praecluserit, horrendam annonae caritatem ingruere 

 & ingruisse, & dira fame vexari incolas, necesse est. 

 Unde fit, ut illos qui in diem vivere soliti fuerint, nee 

 prascedentium annorum superantes commeatus habuerint, 

 extrema tentasse, quoties egestas urserit, credibile. Caste- 

 rum, utrum haec res publico & perpetuo opprobrio magis 

 apud Islandos, quam alias nationes, occasionem merito 

 praebere debeat, candidis & bonis animis judicandum 

 relinquo. 



Porro quod de gentis nostras propriis & consuetis 

 alimentis multi objicere solent, potissimum de carne, 

 piscibus, butyro, absque sale inveteratis, Item de lacti- 

 ciniis, frumenti inopia, potu aquas, &c. & reliquis : id 

 nos in plurimis Islandiae locis (nam sunt multi quoque 

 nostratium, qui Danorum & Germanorum more, quan- 

 tum quidem castis & temperatis animis ad mediocritatem 

 sufficere debet, licet magna condimentorum varietate, ut 

 & ipsis Pharmacopoliis, destituimur, mensam instruere 

 & frugaliter vivere sustineant) ita se habere haud multis 

 refragabimur, videlicet prasdicta victus genera, passim 



^3 



