AD. THE ENGLISH VOYAGES 



1592. 



apud quam ego pro te ita deploro damna publica, quas 

 ea de causa exoriuntur maxime, qu6d patria nostra a 

 regia sede, & conspectu, tant6 intervallo sit remota, ut 

 multi propterea tanto sibi majorem sumant licentiam, & 

 impunitatem securius promittant. Caeterum ista numini 

 justissimo, quod aequis omnia oculis aspicit, committenda 

 ducimus. 



Reliquum est, 6 patria, ut studium in te nostrum, eo 

 quo speramus animo. i. comi & benigno, suscipias : quod 

 quamvis minime tale est, quale optaremus, tamen cum 

 VELLE SIT INSTAR OMNIUM, nolui idcirco de- 

 sistere, quod pro tuo nomine, tua dignitate, tua inno- 

 centia pugnare me satis strenue diffiderem. Quin potius, 

 quicquid id est (si modo quicquam est) & quantulum 

 cunque tandem, quod ad tui patrocinium pro mea tenui 

 parte afFerre possem, nequaquam supprimendum putavi, 

 nee enim illos laudare soleo, 



[I. 550.] Qui, quod desperent invicti membra Glyconis, 



Nodosa nolunt corpus prohibere Chiragra. 



Me sane, si haec commentatiuncula non erit tibi aut 

 mihi dedecori, operae nequaquam poenitebit. Qu6d si 

 ad laudem vel aliquale patrocinium tui aliquid faciat, 

 operam perdidisse baud videbor. Sin vero alios alumnos 

 tuos, meos conterraneos, arte & industria superiores, ad 

 causam tuam, vel nunc, vel in posterum suscipiendam, 

 hoc conatu tenello excitavero, quid est cur operae precium 

 non fecisse dicar ? quibus scribentibus, licet mea fama 

 in obscuro futura est, tamen praestantia illorum, qui 

 nomini officient meo, me consolabor : Nam etsi famas 

 & nominis cura summa esse debet, major tamen patriae ; 

 cujus dignitate salva & incolumni, nos quoque salvos 

 & incolumes reputabimus. 



Scripsi Holis Hialtaedalensium in Islandia, ^rae 

 Christianae Anno 1592. 17. Kalendas Maias. 



S8 



