THE EMPEROR MANUEL'S LETTER a.d. 



1177. 

 sed quia carpenta ducebat armorum, & machinarum, & 

 aliorum instrumentorum conferentium civitatum expugna- 

 tionibus, pondera portantia : idcirco nequaquam cum 

 festinatione iter suum agere poterat. Amplius autem 

 dum adhuc propriam regionem peragraret, antequam 

 barbarorum aliquis adversus nos militaret in bellis adver- 

 sarius, aegritudo difficillima fluxus ventris invasit nos, qui 

 diiFusus per agmina imperii nostri pertransibat, depopu- 

 lando & interimendo multos, omni pugnatore gravior. 

 Et hoc malum invalescens maxime nos contrivit. Ex 

 quo vero fines Turcorum invasimus, bella quidem pri- 

 mum frequentia concrepabant, & agmina Turcorum cum 

 exercitibus imperii nostri undique dimicabant. Sed Dei 

 gratia ex toto a nostris in fugam vertebantur barbari. 

 Post vero ubi ei qui illic adjacet angustiae loci, quae a 

 Persis nominatur Cibrilcimam, propinquavimus, tot Per- 

 sarum turmae peditum & equitum, quorum pleraeque ab 

 interioribus partibus Persidis occurrerant in adjutorium 

 contribulium suorum, exercitui nostro supervenerunt, 

 quot pene nostrorum excederent numerum. Exercitu 

 itaque imperii nostri propter viae omnino angustiam & 

 difficultatem, usque ad decem milliaria extenso ; & cum 

 neque qui praeibant possent postremos defendere, neque 

 versa vice rursus postremi possent praeeuntes juvare, non 

 mediocriter ab invicem hos distare accidit. Sane primae 

 cohortes permultum ab acie imperii nostri dividebantur, 

 postremarum oblitae, illas non praestolantes. Quoniam 

 igitur Turcorum agmina ex jam factis praeliis cognoverant, 

 non conferre sibi a fronte nobis repugnare, loci angustiam 

 bonum subventorem cum invenissent, posteriora statu- 

 erunt invadere agmina, quod & fecerunt. Arctissimo 

 igitur ubique loco existente, instabant barbari undique, a 

 dextris & a sinistris, & aliunde dimicantes, & tela super 

 nos quasi imbres descendentia interimebant viros & equos 

 complures. Ad haec itaque imperium nostrum ubi 

 malum superabundabat, reputans secum oportunum 

 judicabat retro expectare, atque illos qui illic erant 

 adjuvare, expectando utique contra infinita ilia Persarum 



313 



