FRIAR BEATUS ODORICUS ad. 



1330- 

 pro amore domini nostri Jesu Christi, qui pro nobis 

 crucifigi & mori dignatus est, & pro fide nostra, parati 

 sumus omnia tormenta, & etiam mortem libenter sus- 

 tinere. Christianus autem qui fratres comitabatur, 

 multum cum illis quatuor armatis altercatus est dicens, 

 quod si gladium haberet, vel eos a nece tam sanctorum 

 hominum impediret, vel ipse cum eis interfectus esset. 

 Tunc armati fecerunt fratres se exspoliare, & frater 

 Thomas primus junctis manibus in modum crucis genu 

 flectens capitis abscissionem suscepit : Fratrem vero 

 Jacobum unus percussit in capite, & eum usque ad 

 oculos scidit, & alio ictu totum caput abscidit. Frater 

 autem Demetrius primo percussus est cum gladio in 

 pectore, & secundo caput suum abscissum est : Statim 

 ut fratres suum martyrium compleverunt, aer ita lucidus 

 effectus est, quod omnes admirati sunt, & luna maximam 

 claritatem ostendit. Statim quasi subito tanta tonitrua, 

 & fulgura, & coruscationes, & obscuritas fiebant, quod 

 omnes mori crediderunt : Navis etiam ilia quae illos 

 debuerat deportasse submersa est cum omnibus quae in 

 se habuit, ita quod nunquam de ilia postea aliquid 

 scitum est. Facto mane misit Kadi pro rebus fratrum 

 praedictorum nostrorum, & tunc inventus est frater 

 Petrus de Senis quartus socius fratrum praedictorum, 

 quem ad Kadi duxerunt : Cui Kadi, & alii Saraceni 

 maxima promittentes persuaserunt quod fidem suam 

 renueret, & legem machometi confiteretur, & teneret. 

 Frater autem Petrus de illis truffabat, eos multum deri- 

 dendo, quem de mane usque ad meridiem diversis [II. i. 43.] 

 paenarum ac tormentorum generibus aflixerunt ipso sem- 

 per constantissime in fide, & in Dei laudibus persistente, 

 & fidem illorum Machometi deridente & destruente. 

 Videntes autem Saraceni eum non posse a suo proposito 

 evelli, eum super quandam arborem suspenderunt, in qua 

 de nona usque ad noctem vivus & illaesus pependit : 

 nocte vero ipsum de arbore sumpserunt, & videntes 

 ilium laetum, vivum, & illaesum per medium suum 

 corpus diviserunt, mane autem facto nihil de corpore 



379 



