AD. THE ENGLISH VOYAGES 



1330- 



tiarum. In ea sunt plus decern mille & 2. pontium, 



quorum multos numeravi & transivi, &" in quolibet 



ponte stant custodes civitatis continue custodientes 



civitatem pro magno Cane imperatore Catai. Unum 



mandatum dicunt gentes illius civitatis a domino se 



recepisse. Nam quilibet ignis solvit unum balis, i. 5. 



cartas bombicis, qui unum florenum cum dimidio valent, 



& 10. vel 12. supellectiles facient unum ignem, & sic 



pro uno igne solvent. Isti ignes sunt bene 85. Thuman, 



cum aliis 4. Saracenorum quae faciunt 89. Thuma vero 



unum decem milia ignium facit, reliqui autem de populo 



civitatis sunt alii Christiani, alii mercatores, & alii trans- 



euntes per terram, unde maxime fui miratus quo modo 



tot corpora hominum poterant simul habitare : In ea est 



maxima copia victualium, scz. panis & vini, & carnium 



de porco praecipue cum aliis necessariis. 



De monasterio ubi sunt multa animalia diversa 

 in quodam monte. 



N ilia civitate 4 fratres nostri converterant unum 

 potentem ad fidem Christi, in cujus hospitio continue 

 habitabam, dum fui ibi, qui semel dixit mihi, Ara, i. 

 pater, vis tu venire & videre civitatem istam ; & dixi 

 quod sic, & ascendimus unam barcham, & ivimus ad 

 unum monasterium maximum, de quo vocavit unum 

 religiosum sibi notum, & dixit sibi de me. Iste Raban 

 Francus, i. religiosus venit de inde ubi sol occidit, & 

 nunc vadit Cambaleth, ut deprecetur vitam pro magno 

 Cane, & ideo ostendas sibi aliquid, quod si revertatur ad 

 contratas suas possit referre quod tale quid novum vidi 

 in Canasia civitate : tunc sumpsit ille religiosus duos 

 mastellos magnos repletos reliquiis quae supererant de 

 mensa, & duxit me ad unam perclusam parvam, quam 

 aperuit cum clave, & aparuit viridarium gratiosum & 

 magnum in quod intravimus, & in illo viridario stat 

 unus monticulus sicut unum campanile, repletus amoenis 

 herbis &: arboribus, & dum staremus ibi, ipse sumpsit 

 cymbalum, & incoepit percutere ipsum sicut percutitur 



394 



I 



