FRIAR BEATUS ODORICUS ad. 



1330. 

 vallis habet longitudinem septem, vel octo milliarium 



ad plus, in quam si quis intrat, moritur, & nunquam 



vivus potest transire per medium illius vallis, & ideo 



omnes de contrata declinant a latere : Et tentatus eram 



intrare, & videre, quid hoc esset. Tandem orans & 



Deo me recommendans, & cruce signans, in nomine 



Jesu intravi, & vidi tot corpora mortua ibi, quod 



nullus crederet nisi videret. In hac valle ab uno ejus 



latere, in uno saxo unam faciem hominis vidi, quae ita 



terribiliter me respexit, quod omnino credidi ibi fuisse 



mortuus : Sed semper hoc verbum (verbum caro factum 



est & habitavit in nobis) protuli, & cruce me signavi, 



nee propius quam per 7. passus, vel 8. accedere capiti 



ausus fui : Ivi autem fugiens ad aliud caput vallis, & 



super unum monticulum arenosum ascendi, in quo 



undique circumspiciens nihil vidi nisi cytharas illas, 



quas per se (ut mihi videbatur) pulsari & resonare 



mirabiliter audivi. Cum vero fui in cacumine montis, 



inveni ibi argentum in maxima quantitate, quasi fuissent 



squamae piscium. Congregans autem inde in gremio 



meo pro mirabili ostendendo, sed ductus conscientia, in 



terram projeci, nihil mecum reservans, & sic per gra- 



tiam dei liber exivi. Cum autem homines illius con- 



tratae sciverunt me vivum exisse, reverebantur me 



multum, dicentes me baptizatum & sanctum : & 



corpora ilia fuisse daemonum infernalium qui pulsant 



cytharas ut homines alliciant intrare, & interficiant. 



Haec de visis certudinaliter ego frater Odoricus hie 



inscripsi ; & multa mirabilia omisi ponere, quia homines 



non credidissent nisi vidissent. 



De honore & reverentia factis Domino Cani. 



UNum tantum referam de magno Cane quod vidi. 

 Consuetudo est in partibus illis quod quando prae- 

 dictus dominus per aliquam contratam transit, homines 

 ante ostia sua accendunt ignem & apponunt aromata, 

 ac faciunt fumum, ut dominus transiens suavem sentiat 

 odorem, & multi obviam sibi vadunt. Dum autem 



405 



