494 Stur. 



In vol ucrum (umbellae primariae) circiter 10 — 14 phyllum, 

 sub anthesi patentissimum, serius connivens fruetusqüe exsuperans, 

 foliolis oboyato - lanceolatis apice acutis vel plerumque acuminatis 

 basi attenuatis 5 — 6 lin. longis, unam circiter lineam latis, luteo albis 

 dorso et apice viridibus, rarissime roseis, rubellisve , integris vel 

 apice pauci-serratis. Pedicelli florum graciles, scabri, masculorum 

 tenuiores ac longiores 3 — 4, bermapbroditorum firmiores, breviores, 

 2 circiter lin. longi. Calycis foli ola oblongo-ovata, obtusiuscula, 

 vix mucronulata. F ruc tu s jugor um Verrucae omnes productae, 

 acuminatae, patulae. 



Planta haec in omnibus habitationis suae locis semper eadem 

 reperta est, ut quidem Celeberrim. Kochius bac constantia dnctus, 

 eam pro A. carniolica habens, in sua descriptione itineris ad Kreuth 

 Bavariae scripserit ut sequitur: Zwischen dem P. Pumilio im Fluss- 

 bette und überall an sonnigen Stellen ist A. carniolica (Koch = A. 

 alpina) gemein — den Schatten sucht die A. major, welche hier 

 viel seltener vorkommt. Unter vielen hunderten der ersten fand ich 

 auch nicht eine, welche einen Übergang zu A. major gezeigt hatte. 

 Flora 1831, I, p. 178. 



Jam hac constantia omnium partium differt A. alpina ab illa in 

 variatione sie insigni, nihilominus tarnen proxima A. majore. Diver- 

 sitatem A. alpinae ab A. majoris varietate a. alpestri in specie 

 posteriori ostendere conabar. 



Astrantia paueiflora Bert, quoad umbellas, A. alpinae proxima 

 differt: foliis palmati 5 — 7 partitis, pseudodigitatis, segmentis 

 simpliciter serratis. 



Astrantia carniolica differt ab A. alpina umbellis multo mino- 

 ribus (dimidiae magnitudinis) partitione que foliorum minus profunda. 



Astrantia minor partitione foliorum profundissima A. alpinae 

 cognata , differt: umbellis minoribus (dimidiae magnitudinis) et 

 numero segmentorum foliorum suorum majori (5 — 9). 



Mirandum est revera, plantam hanc non solum in multis herba- 

 riis, sed ab ipso beato Koch usque ad celeberrimum tristis memoriae 

 Sendtner, teste Cl. Dr. F. Schultz (Flora 1858,1, p. 159) cum 

 A. carniolica fuisse commutatam; id quod in diversitatem harum 

 plantarum malum praebet testimonium. Nihilominus in Florae Austri- 

 acae plantis explicandis versatissiinus meritissimusque Dr. Dolliner 

 iam oliin distinxit et pro A. gracili habuit. 



