Beitrüge zu einer Monographie des Genus Aslrantiu. J) D 



jugorum Verrucae jam ad basin fructus quoque protractae, 

 acuminafae, patulae. 



Affinitatem hujus speciei cum A. majoris var. ß. montana Mar- 

 marossiensi nee non cum A. alpina superius jam adumbravi. 



A. minor ad A. camiolicam umbellis proxime accedens differt: 

 partitione foliorum pseudo-digitata, segmentis lanceolatis vel lineari- 

 lanceolatis 7 — 9. 



In hac quoque innotuerunt plantae, quae a vulgatissimis A. car- 

 niolicae diversae sunt, memorabilesque. Discrimen earum in umbel- 

 lis multo majoribus exstat, illis A. majori simillimis. Quaerelam de 

 earum hybriditate ad evidentiam ferre valde difficile est; albumen 

 enim carpidiorum in bis plantis rarius evolutum et in maturis fruetu- 

 bns minime hybridarum , ramm. Hybridas vero plantas et in genere 

 Astrantiarum dare posse vix dubitandum, certum est enim A. cami- 

 olicam et A. alpestrem, aut illam cum A. majore in uno locorum 

 adesse. Quare hac in re natura porro quoque observanda. 



Specimina talia duo, in berbario i. r. soc. zool. bot. prostant, 

 unummeritissimoDollinerinCa rniolia lectum, alterum Cl. Reinero 

 Graf ex alpibus Wocbinensibus missum. Amba foliis, a vulgari vix 

 aliquantulum majoribus, involucro attamen umbellam triente superante 

 (4 10 / ia "') 5 fere lineas longo ab A. carniolica discrepant. 



Magis diversa est stirps, quam in berbario Cl. Scbott Direct. 

 Scbönbrunnensis investigare lieuit unicam , verosimiliter a Gebbardo 

 beatae memoriae, in Styria lectam. 



Folia inferiora turionumque magnitudine illorum A. carniollcae 

 petiolis 3 — 4 poll. longis suffulta palmato 5 partita, partitione ad 

 A. majorem vel A. alpinam accedente ; segmento medio fere ad in- 

 sertionem petioli usque partito, cum adjacentibus pariter profundius 

 ac in vulgari sectis, vix basi adnato. 



Folia cymae floralia, illis A. minoris assimilia insolitae magni- 

 tudinis, ferepollicem longa, 2 lin. lata, tripartita sunt, segmentis lineari 

 lanceolatis serratis. 



Umbella primaria quoque multo major ac in vulgari, expansa fere 

 pollicaris foliolis lanceolatis 6 lin. longis, umbellam dimidio superantibus 

 seeundariae tres multo minores sunt, dimidiae circiter magnitudinis. 



Monstrosa baec si non hybrida stirps attentione naturae scruta- 

 torum certe dignissima , A. camiolicam et majorem et minorem 

 quasi in uno complectitur. 



Sitzb. d. mathem-naturw. Cl. XL. Bd. Nr. 11. 



35 



